Uzasadnienie
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M.W. jest bezczynność Wójta Gminy [...] polegająca na niewykonaniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...].
Jak wskazała w skardze, decyzją tą Kolegium - w wyniku rozpatrzenia jej odwołania - uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] z [...] maja 2012 r. nr [...] zatwierdzającą podział położonych w P. działek nr 159/9 i 159/13 własności M.B. i M.K. dokonany z rażącym naruszeniem prawa (wychodzący poza granice dzielonych działek, zamykając dostęp do drogi publicznej z jej działki siedliskowej nr 158) i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Wg skarżącej, pomimo kilkakrotnych pism i wezwań Wójt Gminy nie wykonał decyzji SKO, w związku z czym zasadne jest stwierdzenie jego bezczynności mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązanie do wykonania decyzji zgodnie z prawem oraz pociągnięcie do odpowiedzialności osób odpowiadających za nieterminowe załatwienie sprawy.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, wskazując na przebieg postępowania w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Jej zakres wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy, kontrola sądu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
M.W. przedmiotem wniesionej skargi uczyniła bezczynność Wójta Gminy [....] wywodzoną z niewykonania decyzji SKO z [...] kwietnia 2013 r. Nr [...].
Pojęcie "bezczynności" organu należy rozumieć jako niewydanie w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia nie tylko wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnej czynności w sprawie, lecz także wtedy, gdy wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia obowiązku i braku przeszkód - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności (por. m.in. wyroki NSA z 31 maja 2017 r. I FSK 240/17 - LEX nr 2314437 i z 12 października 2017 r. II GSK 2645/17 - LEX nr 2420844).
Organ administracji publicznej pozostaje więc w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., niedopełnienia czynności określonych w art. 36 K.p.a. lub niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Celem instytucji skargi na bezczynność organu jest zatem ochrona praw strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie.
Sądowa kontrola postępowania administracyjnego w sprawie objętej zarzucaną bezczynnością nie potwierdziła zasadności skargi.
Jego początek należy wiązać z ostateczną decyzją Wójta Gminy [....] z [...] maja 2008 r. nr [...], którą organ ten po rozpatrzeniu wniosku M.B. i M.K., zatwierdził podział stanowiących ich własność działek nr 159/9 i 159/13 położonych w P. gm. [...] na działki nr 159/14, 159/15, 159/16, 159/17 i 159/18.
Z wnioskiem (oznaczonym datą [...] sierpnia 2011 r.) o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją zwróciła się do Wójta Gminy [...] M.W. wskazując, że jako właścicielka działki bezpośrednio przyległej do podzielonych działek nie brała w nim udziału, mimo że spełniała warunki do uznania za stronę tego postępowania.
Postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. nr [...] Wójt Gminy [....] wznowił postępowanie, po czym decyzją z [...] maja 2012 r. (o tym samym numerze) odmówił uchylenia decyzji z [...] maja 2008 r. uznając, że M.W. nie może być uznana za stronę postępowania podziałowego działek nr 159/9 i 159/13, zatem nie może również skutecznie domagać się w wyniku wznowienia postępowania zmiany decyzji podziałowej.
Na skutek odwołania M.W., SKO decyzją z [...] kwietnia 2013 r. nr [...] uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy [...] z [...] maja 2012 r.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Wójt Gminy [...] decyzją z [...] lipca 2013 r. nr [...] kolejny raz odmówił uchylenia (we wznowionym postępowaniu) swej decyzji z [...] maja 2008 r.
Wydanie tej decyzji oznacza wprost, że podniesiony w obecnie rozpoznawanej skardze zarzut bezczynności tego organu - mającej polegać na braku wykonana decyzji SKO z [...] kwietnia 2013 r. - jako nie znajdujący odzwierciedlenia na tle stanu faktycznego sprawy nie zasługuje na uwzględnienie.
Chociaż nie ma to już bezpośredniego znaczenia w niniejszej sprawie, niemniej Sąd pragnie ubocznie zwrócić uwagę skarżącej na dalszy ciąg postępowania wywołany wydaniem przez Wójta Gminy [...] decyzji [...] lipca 2013 r.
Otóż SKO rozpatrujące wniesione przez nią od tej decyzji odwołanie, decyzją z [...] listopada 2013 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Następnie w związku z wniesieniem przez nią skargi, w sprawie orzekał WSA w Rzeszowie, który wyrokiem z 28 grudnia 2015 r. II SA/Rz 138/14 uchylił decyzję SKO z [...] listopada 2013 r. wraz z decyzją Wójta Gminy [...] z [...] lipca 2013 r.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wywiodło SKO, zaś Naczelny Sąd Administracyjny po jej rozpoznaniu wyrokiem z 18 maja 2018 r.
I OSK 1697/16 uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę.
Finalnie oznacza to, że w obrocie prawnym pozostaje decyzja Wójta Gminy [...] z [...] lipca 2013 r. i utrzymująca ją w mocy decyzja SKO z [...] listopada 2013 r., a zatem w wyniku wznowienia postępowania nie doszło do uchylenia decyzji z [...] maja 2008 r. zatwierdzającej podział działek nr 159/9 i 159/13.
Podsumowując poczynione przez Sąd ustalenia, nie budzi w sprawie wątpliwości, że Wójt Gminy [...] poprzez wydanie decyzji w dniu [...] lipca 2013 r. nie dopuścił się bezczynności polegającej na niewykonaniu decyzji SKO z [...] kwietnia 2013 r. nr [...].
W związku z powyższym, skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu w całości na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym, tj. na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, co jest możliwe, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 119 pkt 4 w zw.
z art. 120 P.p.s.a.).