Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę J.C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 2/14 odrzucającym Jego skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wyłączenia Prezesa i członków SKO.
W dniu 26 lutego 2014 r. wpłynął do Sądu wniosek J.C.
o ustanowienia obrońcy z urzędu.
Pismem z dnia 28 lutego 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o prawo pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący nadał w urzędzie pocztowym w dniu 5 marca 2014 r. wypełniony formularz PPF, w którym zakreślili, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku podał, że podtrzymuje swój wcześniejszy wniosek złożony w tym samym przedmiocie w sprawie o sygn. I SAB/Sz 4/14. Nadto oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości oraz zasobów pieniężnych czy przedmiotów wartościowych. W rubrykach nr 6 i nr 10 dotyczących wskazania stanu rodzinnego oraz dochodów wnioskodawca odwołał się do informacji zawartych w druku PPF z dnia 3 marca 2014 r. wniesionym do sprawy I SAB/Sz 4/14.
W dniu 13 marca 2013 r. na zarządzenie Sądu dołączono do akt sprawy kserokopię formularza PPF znajdującego się w sprawie I SAB/Sz 4/14.
Z formularza tego wynika, że skarżący jako inwalida II grupy i osoba chora psychicznie (niepoczytalność) prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty inwalidzkiej uzyskiwanej w kwocie [...] zł, na dowód czego załączył potwierdzenie wypłaty świadczenia z ZUS za luty 2014 r. Ponadto poinformował, że obecnie przed Urzędem do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych toczy się postępowanie zainicjowane jego wnioskiem o ustalenie uprawnień osoby represjonowanej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2).
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Należy podnieść, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym powinno być zatem stosowane wówczas, gdy strona istotnie nie posiada żadnych możliwości finansowych pozwalających na uiszczenie opłat sądowych, pokrycie wydatków, czy opłacenie zastępstwa procesowego. Przy czym ciężar dowodu, co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, spoczywa na stronie składającej wniosek w tym przedmiocie, zaś Sąd poddaje ocenie wszystkie przedłożone dowody, w tym także oświadczenia strony.
Po dokonaniu oceny sytuacji materialnej i osobistej skarżącego w oparciu o jego wyjaśnienia zawarte we wniosku oraz powszechnie znane fakty dotyczące średnich kosztów utrzymania miesięcznego osoby, należy stwierdzić, że wnioskodawca zasługuje na wsparcie ze strony Skarbu Państwa poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W ocenie Sądu, okoliczności wskazane przez stronę, tj. niskie dochody, brak oszczędności oraz wartościowych składników majątku, które mogłyby być spieniężone na pokrycie kosztów sądowych, pozwalają na stwierdzenie, że J.C. nie jest w stanie z posiadanych środków ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W tej sytuacji, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.