Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny cofnął J. C. przyznane postanowieniem z dnia 31 marca 2014 r. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie z Jego skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 2/14 odrzucającym skargę J. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wyłączenia Prezesa i członków SKO.
Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia doręczono J. C. w dniu 23 maja 2014 r. (zwrotne poświadczenie odbioru korespondencji karta 54).
J. C. pismem z dnia 26 maja 2014 r. wniósł o uzupełnienie opisanego wyżej postanowienia Sądu poprzez "połączenie niniejszej sprawy z aktami spraw sygn. II SAB/Sz 2/14 i II SAB/Sz 42/14".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Z powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że postanowienie może być uzupełnione, jeżeli sąd pominął elementy, które powinny zostać zawarte w tym rozstrzygnięciu, na przykład w zakresie przedmiotu sprawy czy zwrotu kosztów postępowania.
Postanowienie, którego uzupełnienia domaga się skarżący w niniejszej sprawie, nie zawiera jednakże rozstrzygnięcia, które ewentualnie mogłoby być uzupełnione w sposób określony w powyższym przepisie. Postanowieniem z dnia 14 maja 2014 r. Sąd orzekł o cofnięciu przyznanego skarżącemu prawa pomocy. Rozstrzygnięcie to, z uwagi na treść art. 263 ustawy, miało charakter pełny i wyczerpujący, w związku z czym nie ma podstaw do jego uzupełnienia. Nie jest to bowiem rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy, które ewentualnie mogłoby wymagać uzupełnienia, zaś Sąd nie miał obowiązku podejmowania żadnych dodatkowych rozstrzygnięć w sprawie, w tym zwłaszcza w przedmiocie połączenia spraw do wspólnego rozpoznania. Instytucję połączenia spraw należy odróżnić od cofnięcia przyznanego prawa pomocy.
Przy czym wyjaśnić należy, że połącznie niniejszej sprawy ze sprawami o sygn. akt II SAB/Sz 42/14 i II SAB/Sz 2/14 do łącznego rozpoznania i orzekania jest nieuzasadnione z uwagi na to, że w sprawach II SAB/Sz 11/14 oraz
II SAB/Sz 2/14 zostały wydane orzeczenia kończące tok postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił wniosku skarżącego i na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 powołanej ustawy orzekł jak w postanowieniu.