Uzasadnienie
B.P. i S.P. pismem z dnia [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Starosty, polegającą na nie uwzględnieniu złożonych przez skarżących 3 wniosków z: [...] - w zakresie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji geodezyjnej w postaci, sporządzonej w formie operatu - "pracy geodezyjnej nr [...]" - odnoszącej się do wznowienia znaków granicznych działki należącej do sąsiadów skarżących (nr [...]) z działką skarżących (nr [...]) położonych w obrębie [...], gmina [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a powołanego artykułu, tj. gdy sprawa dotyczy możliwych do zaskarżenia:
- 1) decyzji administracyjnych;
- 2) postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także na postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty;
- 3) postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa i dotyczy sytuacji, w których organy administracji nie podejmują nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.
Mając powyższe na uwadze, sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest do zbadania dopuszczalności zaskarżenia bezczynności organu w niniejszej sprawie pod kątem możliwości złożenia skargi na czynność w przedmiocie przyjęcia dokumentacji geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
W ocenie sądu, należy zgodzić się z poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym wskazana czynność nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 19 kwietnia 2010 r., I OSK 560/10, oraz postanowienie NSA z 26 października 2009 r., I OSK 1417/09, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wyjaśnić bowiem należy, że włączenie albo odmowa włączenia pracy geodezyjnej, stanowiącej opracowanie techniczne, do zasobu geodezyjnego, nie wymaga wydania decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), gdyż podjęcia takiego rozstrzygnięcia nie przewidują przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. Nr 78, poz. 837). Stosownie do § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia wykonawca pracy geodezyjnej, po jej zakończeniu, przekazuje dokumentację do zasobu geodezyjnego w formie i zakresie przewidzianym w standardach dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie.
Stosownie zaś do § 9 ust. 1 przyjęcie pracy geodezyjnej do zasobu sprowadza się do kontroli w zakresie przestrzegania zasad wykonywania prac, osiągnięcia wymaganych dokładności, zgodności opracowania z ww. standardami, spójności topologicznej informacji dostarczanej przez wykonawcę z informacjami uzyskanymi z ośrodka w trakcie realizacji pracy oraz kompletności przekazywanych materiałów.
Działania polegające na włączeniu dokumentacji do zasobu geodezyjnego nie stanowią również aktów ani czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a., bowiem nie dotyczą one bezpośrednio uprawnień, ani obowiązków skarżących wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 21 lutego 2012 r., IV SA/Po 81/12, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle powyższego, skoro nie podlega kognicji sądu administracyjnego skarga na czynność w przedmiocie przyjęcia, bądź odmowy przyjęcia dokumentacji geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zatem za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu w tym zakresie.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1-5 tego artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na marginesie sąd wyjaśnia, że wobec stwierdzenia niedopuszczalności przedmiotowej skargi odstąpił od badania spełnienia pozostałych warunków jej zaskarżenia, w tym obowiązku poprzedzenia jej wniesienia środkiem zaskarżenia.
W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu. W przedmiocie kosztów orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.