Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 12 marca 2009 r., sygn. akt II SAB/Sz 64/09 odrzucił skargę P. J. na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został P. J. w dniu [...]r. (k-[...] akt sądowych).
Sąd pouczył skarżącego o prawie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia.
Pismem z dnia [...]r. (data wpływu pisma do Sądu) P. J. złożył zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
W niniejszej sprawie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – P.p.s.a.) odrzucił skargę P. J. Postanowienie w tym przedmiocie jako kończące postępowanie w sprawie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną.
Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej.
Wskazać należy, że ustawodawca w odniesieniu do skargi kasacyjnej wprowadził wymóg sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika tj. radcę prawnego lub adwokata, zaś w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 175 § 1 i § 3 P.p.s.a.) co oznacza, że strona nie może sporządzić skargi kasacyjnej osobiście. Przymus adwokacko-radcowski nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem.
Jak wynika z akt sądowych skarżący został pouczony o sposobie i terminie zaskarżenia postanowienia kończącego sprawę z Jego skargi.
Jednakże, pomimo prawidłowego pouczenia przez Sąd, skarżący wniósł - na postanowienie odrzucające skargę - osobiście sporządzone zażalenie.
W świetle powyższego uznać należy przedmiotowe zażalenie jako niedopuszczalne.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.