Uzasadnienie
W dniu [...]. T. K. nadał w urzędzie pocztowym skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody, polegającą na nie rozpoznaniu jego odwołania z dnia [...]. od decyzji Starosty z dnia [...]orzekającej o niezbędności wejścia na działkę nr [...]sąsiadującą z działką skarżącego (nr [...]), celem wykonania robot budowlanych. Decyzja organu I instancji została wydana na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.).
Skarga na bezczynność organu wpłynęła do Urzędu Wojewódzkiego w dniu [...].
W piśmie z dnia [...]. skarżący oświadczył, że ponawia swoją skargę z dnia [...]., a ponieważ Wojewoda decyzją z dnia [...]. utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...]., żąda uchylenia decyzji obu instancji.
Wojewoda w odpowiedzi na skargę oświadczył, że nie pozostaje w bezczynności, ponieważ odwołanie T. K. i A. P. wraz z aktami organu I instancji otrzymał w dniu [...]., a w dniu [...]. wydał decyzję rozstrzygającą sprawę w II instancji, czyli z zachowaniem miesięcznego terminu na rozpatrzenie odwołania przewidzianego w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.".
Zarządzeniem Sądu z dnia [...]. pismo skarżącego z dnia [...]. zostało wyłączone z akt sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą II SAB/Sz 67/12 celem nadania biegu skardze T. K. na decyzję Wojewody z dnia [...].
Zarządzeniem z dnia [...]. skarżący został zobowiązany do wykazania w terminie siedmiu dni, że przed wniesieniem w dniu [...]. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody złożył do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 K.p.a., pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na to zarządzenie skarżący oświadczył, że "nigdy nie składał skargi do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiotowej sprawie ani w żadnej innej".
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W myśl art. 37 § 1 K.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 17 pkt 2 K.p.a. organem wyższego stopnia w stosunku do wojewodów są właściwi w sprawie ministrowie. Ministrem właściwym w sprawach budownictwa jest Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Zatem przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Wojewody w sprawie uregulowanej przepisami ustawy Prawo budowlane, jest uprzednie złożenie zażalenia na bezczynność tego organu do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.
Skarżący oświadczył, że nie składał zażalenia na bezczynność Wojewody do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.
Ponieważ T. K. przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na bezczynność Wojewody nie skorzystał z przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 tej ustawy.