Uzasadnienie
H. M. w dniu [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie legalizacji domku rekreacyjnego wybudowanego na działce nr [...] przy ul. [...].
W skardze oraz w piśmie z dnia [...] r. będącym uzupełnieniem skargi skarżąca wskazała, że w dniu [...] r. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wszczęcie postępowania w przedmiocie legalizacji ww. domku rekreacyjnego, jednakże nie otrzymała żadnej odpowiedzi na powyższy wniosek i w tym stanie rzeczy żądanie podjęcia działań przez organ jest uzasadnione.
H. M. w dniu [...] r. wniosła również do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w związku z nie udzieleniem odpowiedzi na pismo z dnia [...] r. w sprawie zalegalizowania domku drewnianego o pow. [...]m-.
Na powyższą skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił H. M. odpowiedzi pismem z dnia [...] r.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że w odniesieniu do wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę domku rekreacyjnego wydana została w dniu [...] r. decyzja nakazująca jego rozbiórkę, następnie decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Decyzje obu instancji wydane w sprawie samowolnej budowy ww. domku są decyzjami ostatecznymi i dalsze prowadzenie postępowania legalizacyjnego nie ma podstaw prawnych.
Nadto organ wskazał, że w dniu [...] r. udzielił pisemnej odpowiedzi na pismo H. M. z dnia [...] r. zawierające żądanie ponownego rozpatrzenia sprawy i zalegalizowania przedmiotowej inwestycji, jednakże korespondencja kierowana do strony nie została podjęta przez zainteresowanych.
Tym samym, zdaniem organu I instancji, twierdzenia skarżącej o bezczynności tegoż organu w sprawie legalizacji domku rekreacyjnego są bezpodstawne i skargę należy oddalić.
W aktach sprawy znajduje się pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z datą [...] r., w którym organ wyjaśnia, że brak jest podstaw prawnych do zalegalizowania rozpoczętej inwestycji budowy domku rekreacyjnego (ww.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przypadku skargi na bezczynność organu administracji przedmiotem sądowej kontroli jest brak działania organu, w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działania w danej formie i w określonym przepisami prawa terminie.
Oceniając postępowanie organu w rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że skarga jest zasadna, albowiem sprawa z wniosku skarżącej z dnia [...] r. o wszczęcie postępowania w trybie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118), nie została załatwiona w formie przewidzianej prawem.
Niewątpliwie skarżąca (inwestor) jest podmiotem uprawnionym do wystąpienia do właściwego organu z żądaniem przeprowadzenia procesu legalizacji w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane, samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego, którego jest właścicielem, a zatem w rozumieniu art. 28 K.p.a. jest stroną postępowania w tym przedmiocie.
W ocenie Sądu organ winien rozstrzygnąć sprawę legalizacji ww. domku rekreacyjnego, o której załatwienie zwróciła się do organu strona mająca w tym interes prawny i wydać w tym zakresie stosowną decyzję.
Zgodnie z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba, że przepisy kodeksu stanowią inaczej (§ 1). Decyzje rozstrzygają sprawę co do istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji.
Pismo organu I instancji z dnia [...] r. (w aktach sprawy), w którym organ informuje stronę o bezzasadność jej żądania nie jest załatwieniem konkretnej sprawy w rozumieniu ww. przepisów.
Zdaniem Sądu, w sytuacji, gdy organ uznał - jak w niniejszej sprawie - brak podstaw prawnych do przeprowadzenia legalizacji spornego obiektu budowlanego lub nawet, gdyby stwierdził bezprzedmiotowość tego postępowania to winien dać temu wyraz w uzasadnieniu decyzji, nie zaś w piśmie informacyjnym jak uczynił to w rozpoznawanej sprawie.
Podkreślić należy, że rozstrzygnięcie sprawy w formie decyzji stwarza możliwość instancyjnej, czy następnie sądowej kontroli zgodności podjętego aktu z prawem, a więc taka forma załatwienia sprawy administracyjnej w najlepszy sposób chroni zarówno indywidualny interes strony jak i interes społeczny (por. wyrok NSA z dnia 25 lutego 1983r., sygn. akt II SA 2083/82, ONSA z 1983r., nr 1, poz. 14).
Sąd uznał zatem, że w przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostaje w bezczynności, albowiem nie rozstrzygnął sprawy z wniosku skarżącej w formie przewidzianej prawem, w terminie określonym przepisami regulującymi postępowanie administracyjne (art. 35 K.p.a.).
Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak na wstępie.