Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie:
sędzia NSA Elżbieta Makowska, sędzia WSA Renata Bukowiecka – Kleczaj, sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, wydanym w trybie uproszczonym, odrzucił skargę K. S. na bezczynność R O I R P w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych.
W dniu 12 stycznia 2016 r. skarżąca złożyła pismo, w którym na podstawie art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosła o wyłączenie sędziów: Elżbiety Makowskiej, Renaty Bukowieckiej-Kleczaj, Marzeny Iwankiewicz, ponieważ postanowieniem z dnia 26 listopada 2015 r. naruszyły zasadę niezawisłości sędziowskiej z art. 178 ust. 1 Konstytucji RP oraz prawo do sprawiedliwego, bezstronnego, niezależnego i niezawisłego sądu z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
W dniu 12 kwietnia 2016 r. sędzia NSA Elżbieta Makowska, w związku z wnioskiem o wyłączenie jej od czynności w niniejszej sprawie, złożyła pisemne oświadczenie, że strony nie zna i nie łączą jej ze stroną żadne stosunki prawne lub rodzinne określone w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze późn. zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako podstawy wyłączenia sędziego z mocy prawa. Nie istnieją również żadne okoliczności uzasadniające złożenie przez nią wniosku o wyłączenie w trybie art. 19 ww. ustawy. Czynności, które podejmowała miały charakter wyłącznie procesowy, a w ich ramach nie zaistniały żadne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadniona wątpliwość co do jej bezstronności w tej sprawie.
Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj w dniu 12 kwietnia 2016 r. złożyła do akt pisemne oświadczenie, że ze skarżącą nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które mogłyby wywoływać wątpliwości co do jej bezstronności przy orzekaniu w tej sprawie.
Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz w dniu 12 kwietnia 2016 r. złożyła do akt oświadczenie, że ze skarżącą nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które mogłyby wywoływać wątpliwości co do jej bezstronności przy orzekaniu w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów: sędziego NSA Elżbiety Makowskiej, sędziego WSA Renaty Bukowieckiej-Kleczaj i sędziego WSA Marzeny Iwankiewicz nie podlega uwzględnieniu, gdyż obiektywne przesłanki wyłączenia ww. sędziów, zarówno zawarte w art. 18 jak i w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., nie zaistniały w tej sprawie.
Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 P.p.s.a. Należą do nich sprawy: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4)w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 2). Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3).
Wymienione okoliczności stanowią bezwzględne przesłanki wyłączenia sędziego, przy czym nie jest to katalog zamknięty powodów wyłączenia sędziego, które w konkretnych realiach mogłyby uzasadniać wyłączenie sędziego.
Ustawodawca w art. 19 P.p.s.a., na który powołała się skarżąca we wniosku, zawarł dodatkową podstawę wyłączenia tj. na wniosek sędziego lub strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Z treści wniosku wynika, iż skarżąca żąda wyłączenia sędziów z uwagi na to, że nabrała wątpliwości co do bezstronności sędziów z powodu postanowienia o odrzuceniu jej skargi, które - jej zdaniem - narusza zasadę niezawisłości sędziowskiej oraz prawa określone w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
W ocenie Sądu, niezgodne z oczekiwaniami skarżącej rozstrzygnięcie o skardze, nie może stanowić o zasadności i konieczności wyłączenia Sędziów od podejmowania czynności i ewentualnego orzekania w tej sprawie.
Z akt sprawy, w tym z oświadczeń Sędziów, które nie budzą żadnych wątpliwości, nie wynika aby zaistniały w tej sprawie jakiekolwiek przyczyn wyłączenia sędziego określone w art. 18 P.p.s.a. (a które Sąd jest obowiązany wziąć pod uwagę również z urzędu), czy też wskazane w art. 19 P.p.s.a.
Podkreślić należy, że nie wyklucza obiektywizmu w orzekaniu Sędziów w tej sprawie fakt orzeczenia o odrzuceniu skargi z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu. Strona niezadowolona ze sposobu rozstrzygnięcia jej sprawy ma prawo poddania orzeczenia kontroli instancyjnej, w tym przypadku skarżąca została pouczona o możliwości zaskarżenia postanowienia zażaleniem.
Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 19 oraz 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.