Uzasadnienie
Z. R. w toku postępowania sądowego skierował do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wyjaśnił, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną, a ostatni dochód otrzymał w listopadzie 2013 r. z urzędu pracy. Oświadczył, że jego majątek stanowi mieszkanie kwaterunkowe o powierzchni [...] m2. Nie uzyskuje żadnego dochodu i nie ma żadnych oszczędności. Podał, że grozi mu eksmisja i nie ma pieniędzy na jedzenie.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analizując pod tym kątem sytuację majątkową wnioskodawcy należy zauważyć, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną, nie ma żadnego majątku ani oszczędności. W tej sytuacji należy przyjąć, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla własnego utrzymania.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.