Uzasadnienie
G. O. przedmiotem skargi datowanej na 31 października 2015 r. uczynił bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wszczęcie procedury antymobbingowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że skarżący nie pełni już służby, ponieważ został z niej zwolniony z dniem 30 września 2015 r. W konsekwencji w sprawie wdrożono tryb skargowy uregulowany przepisami k.p.a. Organ wyjaśnił też, że regulacje dotyczące przeciwdziałaniu mobbingowi zostały ustanowione aktem wewnętrznym i dotyczą relacji funkcjonariusz/pracownik – pracodawca i nie mają do nich zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego zgodnie z treścią art. 3 § 3 pkt 2 tej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać dopuszczalność skargi, tzn. ustalić, czy przedmiot zaskarżenia mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a.
Wyjaśnić zatem należy, że instytucja mobbingu jest kwalifikowanym deliktem prawa pracy, a sankcje za jego stosowanie są zdarzeniami prawa pracy. Ocena naruszenia przez pracodawcę obowiązku przeciwdziałaniu mobbingowi należy do sądów pracy, które osądzają tę kwestię przede wszystkim na podstawie art. 94³ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 z późn. zm.).
Wobec powyższego stwierdzić należy, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania niniejszej skargi, stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.