Uzasadnienie
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] dot. [...], po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie skargi Komisji Zakładowej przy Urzędzie Statystycznym w O. Ogólnopolskiego Związku Zawodowego [...] z siedzibą w O., na żądanie przez Urząd Statystyczny w O. "listy imiennej członków" ww. Związku, nakazał Urzędowi Statystycznemu w O. usunięcie uchybień przy przetwarzaniu danych osobowych pracowników poprzez pozyskiwanie informacji o osobach korzystających z obrony Komisji Zakładowej przy Urzędzie Statystycznym w O. Ogólnopolskiego Związku Zawodowego [...], jedynie w sytuacji, gdy przepisy prawa pracy przewidują w stosunku do tych osób współdziałanie pracodawcy z zakładową organizacją związkową w indywidualnych sprawach ze stosunku pracy, zgodnie z art. 232 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Urząd Statystyczny w O. wystąpił do GIODO z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r.
Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] dot. [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2010 r.
Pismem z dnia 29 marca 2011 r. (data stempla pocztowego) Urząd Statystyczny w O., reprezentowany przez pełnomocnika – adw. I. G., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w zakresie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, dotyczącej przetwarzania danych osobowych, wnosząc o zobowiązanie organu do wydania aktu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przypisanych.
Następnie pismem z dnia 30 marca 2011 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca, w związku otrzymaną w dniu 29 marca 2011 r. decyzją Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], cofnęła wyżej wymienioną skargę.
W odpowiedzi na skargę organ, w związku z cofnięciem skargi przez skarżącego, wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, tym samym jest ono skuteczne i wiąże Sąd.
Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ww. ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 ppsa).
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.