Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 23 maja 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 16/12

Uzasadnienie

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

J. M. przedmiotem skargi, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a następnie sprecyzowanej pismem z dnia 21 grudnia 2011 r., uczynił bezczynność Głównego Inspektora Pracy w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Okręgowego Inspektora Pracy w [...].

Ta ostatnia, złożona do Głównego Inspektora Pracy, skarga dotyczyła natomiast podjęcia stosownych działań wobec Okręgowego Inspektora Pracy w [...] (v. skarga z dnia 26 września 2011 r. – w aktach administracyjnych), który to organ z kolei, zdaniem skarżącego, w sposób nieprawidłowy rozpoznał złożoną do niego skargę z dnia 4 sierpnia 2011 r. (w aktach administracyjnych) w przedmiocie sposobu prowadzenia prac remontowych w budynku, w którym mieszka skarżący.

Przedmiot niniejszej skargi nie mieści się w przedstawionym powyżej katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, jak również brak jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Tego rodzaju skargi załatwiane są w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., oraz uzupełniająco, w zw. z treścią art. 237 § 4 k.p.a., także i przepisów art. 36 – 38 k.p.a.

Uregulowane w dziale VIII k.p.a. postępowanie skargowo – wnioskowe nie podlega kontroli sądów administracyjnych, ponieważ w postępowaniu tym brak jest podstaw do rozstrzygania w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1–4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Postępowanie to ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w postępowaniu skargowo – wnioskowym nie stosuje się przepisów działu II k.p.a. ("Postępowanie"), ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego postępowanie skargowo – wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno – techniczną, tzn. zawiadomieniem o załatwieniu sprawy (art. 238 § 1 k.p.a.), które nie zostało zaliczone przez ustawodawcę do aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych.

Tryb skargowo – wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednocześnie jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Sprawa nie podlega zatem kognicji sądu administracyjnego również w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organów w zakresie określonym przepisami działu VIII k.p.a., co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.