Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 508/12 wydanym w sprawie ze skargi T. Z. na przewlekłość Krajowej Rady Notarialnej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 30 września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej: 1) stwierdził, że przewlekłość nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa;
- 2) umorzył postępowanie w pozostałym zakresie;
- 3) zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 574,31 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
T. Z. wniósł w ustawowym terminie skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1454/13: 1) uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania;
- 2) zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 240 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 16/14: 1) stwierdził, że przewlekłość Krajowej Rady Notarialnej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa;
- 2) oddalił wniosek o wymierzenie organowi grzywny;
- 3) zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
T. Z. wniósł w ustawowym terminie skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 2092/14 oddalił skargę kasacyjną.
W dniu 23 grudnia 2014 r. T. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo procesowe w którym domagał się na podstawie art. 224 w związku z art. 200 i art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasądzenia od Krajowej Rady Notarialnej kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, w szczególności kosztów dojazdu pełnomocnika skarżącego z L. do W. za postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie zakończone wyrokiem z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 508/12.
Skarżący stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 508/12, zasądził od Krajowej Rady Notarialnej na rzecz skarżącego kwotę 574,31 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym koszty zastępstwa procesowego oraz koszty dojazdu pełnomocnika skarżącego z L. do W. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1454/13, uchylił ww. wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 16/14, w pkt 3) zasądził od Krajowej Rady Notarialnej na rzecz skarżącego kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Nie uwzględnił jednak w swoim rozstrzygnięciu konieczności zasądzenia zwrotu od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów dojazdu pełnomocnika skarżącego z L. do W., za postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie zakończone wyrokiem z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 508/12.
W wyroku z dnia 20 marca 2013 r. został zasądzony zwrot na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, jednak w wyniku uchylenia wyroku zostały one skasowane i, w ocenie skarżącego, powinny być one zasądzone przez Sąd przy ponowny rozpoznaniu sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej ppsa, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.
T. Z. wniesione pismem z dnia 23 grudnia 2014 r. żądanie oparł na podstawie art. 224 ppsa, który stanowi, że jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
Jednak podnieść należy, że wskazany przepis może być stosowany jedynie w sytuacji, gdy w toku postępowania przewodniczący nie orzeknie o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, zgodnie z art. 220 § 1 i 2 lub art. 223 § 1 ppsa albo też w końcowym orzeczeniu, stosownie do art. 223 § 2 ppsa, sąd nie obejmie całej kwoty należnej z tego tytułu, wojewódzki sąd administracyjny ma obowiązek wydać w tej materii dodatkowe postanowienie na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 224 ppsa (zob. B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydanie IV, Warszawa 2011, s. 674).
W rozpatrywanej sprawie opisana powyżej sytuacja nie ma miejsca, bowiem skarżący w toku postępowania uiścił należy wpis od skargi, uiścił także wpisy od wnoszonych skarg kasacyjnych. Także z treści pisma nie wynika by skarżący domagał wydania orzeczenia w przedmiocie ściągnięcia należnej opłaty sądowej.
W niniejszej sprawie pismo T. Z. z dnia 23 grudnia 2015 r. należy zatem traktować jako wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2014 r. sygn. akt II SAB/Wa 16/14 w przedmiocie zasądzonych skarżącemu od organu zwrotu kosztów postępowania.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 16/14 wraz z uzasadnieniem został doręczony profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 maja 2014 r. Wskazany w art. 157 ppsa czternastodniowy termin na zgłoszenie wniosku o uzupełnienie wyroku, upłynął w dniu 11 czerwca 2014 r., natomiast przedmiotowy wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony dopiero w dniu 23 grudnia 2014 r. czyli po upływie ustawowego terminu.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. art. 157 § 1 § 2 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.