Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrując sprawę ze skargi L. H. na bezczynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, uznał za konieczne zwrócenie się do Ministra Zdrowia z informacją o istotnych uchybieniach, jakie miały miejsce w związku z jej rozpatrzeniem.
Zaskarżona do Sądu bezczynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczyła rozpoznania wniosku skarżącego L. H. o dostęp do informacji publicznej. Wniosek ten wpłynął do organu w dniu 2 czerwca 2009 r.
L. H. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, we wskazanym powyżej przedmiocie, wniósł, za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Skarga wpłynęła do organu w dniu 9 listopada 2009 r.
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia obowiązek przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wykonał w dniu 12 lipca 2010 r.
Z przekazanych Sądowi akt sprawy wynika, że organ uwzględnił skargę i udzielił skarżącemu żądanej informacji publicznej pismem z dnia [...] marca 2010 r., doręczonym w dniu 5 marca 2010 r.
W rezultacie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia dopuścił się istotnego naruszenia przepisu art. 13 ust. 1 i 2 i art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.).
Organ udzielił bowiem informacji publicznej dopiero po dziewięciu miesiącach licząc od dnia złożenia wniosku, a nie w terminie 14 dni, do czego był zobowiązany przepisem ustawowym. Nadto, Prezes NFZ, w toku postępowania o dostęp do informacji publicznej, nie powiadomił wnioskodawcy o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację (art. 13 ust. 2 powołanej ustawy).
Co więcej, Prezes NFZ, przekroczył 15 - dniowy termin na przekazanie skargi, akt i odpowiedzi na skargę, a wykonanie obowiązku przekazania nastąpiło z opóźnieniem wynoszącym aż 230 dni.
Takie działania organu są niedopuszczalne, gdyż – po pierwsze – ograniczają konstytucyjne prawo obywatela do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), a - po drugie - naruszają, określone normą konstytucyjną, publiczne prawo podmiotowe obywatela do informacji (art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej).
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 155 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia, zaś stosownie do treści art. 155 § 2 ustawy organ, który otrzymał postanowienie, jest zobowiązany w terminie trzydziestu dni od dnia jego otrzymania rozpatrzyć je i powiadomić Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie o zajętym stanowisku.