Uzasadnienie
G. Z. i E. Z., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Polskie Sieci Elektroenergetyczne Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej. Do skargi został załączony dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych.
W związku z powyższym Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2013 r. wezwała pełnomocnika skarżących do uzupełnienia, w terminie 7 dni, powyższego wpisu sądowego o kwotę 100 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowała pełnomocnika skarżących, że w niniejszej sprawie została uiszczona kwota 100 złotych, a ponieważ po stronie skarżącej występują dwie osoby, to z tego względu należny jest wpis wynosi 200 złotych.
Odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 10 czerwca 2013 r. (dowód doręczenia w aktach sądowych – k.40). Pełnomocnik nie uiścił powyższego wpisu, ani też nie skorzystał z prawa wniesienia zażalenia od powyższego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata sądowa. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 cytowanej ustawy).
Stosownie zaś do treści art. 214 ust 2 cytowanej ustawy pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku.
Z cytowanego powyżej przepisu wynika, że zasada, iż wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe od obowiązku uiszczenia opłaty. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. O istnieniu wspólnych praw i obowiązków, o których mowa w art. 214 § 2 cytowanej ustawy nie przesądza również wniesienie skargi jednym pismem, podanie jednego adresu do doręczeń czy też posiadanie tego samego pełnomocnika w sprawie (por. M. Niezgódka-Medek "Komentarz do art. 214 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", publ. LEX, nr: 99996).
W zakresie kosztów sądowych w sprawach dotyczących informacji publicznych wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny, który w postanowieniu z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. akt I OZ 20/13 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdził, że w sprawie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej każdy ze skarżących reprezentuje swój własny interes prawny, chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego, czego nie zmienia fakt, że cel, który chcą osiągnąć skarżący jest dla nich wspólny. W takiej sytuacji, bez wątpienia można stwierdzić, że po stronie skarżących występuje współuczestnictwo, jednakże ma ono charakter formalny. Takiego zaś współuczestnictwa nie obejmuje przepis art. 214 § 2 cytowanej ustawy. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 968/04 (niepubl.) wspólne prawa lub obowiązki byłyby wówczas, gdyby wynikały one z tego samego tytułu prawnego. Natomiast w niniejszej sprawie, każdy ze skarżących we własnym imieniu realizuje uprawnienia przyznane przez prawo do informacji publicznej.
Z powyższego wynika zatem, że w niniejszej sprawie skarżący winni uiścić wpis sądowy oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Skoro zatem pełnomocnik skarżących nie określił w imieniu, której ze stron skarżących został uiszczony wpis w kwocie 100 złotych, Sąd uznał, że został on wpłacony od skarg obu stron i dlatego wezwał do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi G. Z. i E. Z. W związku z faktem, iż pełnomocnik skarżących nie uiścił wpisu od skargi, co potwierdził Oddział Finansowo-Budżetowy tutejszego Sądu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w postanowieniu.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 ust 1 pkt 1 cytowanej ustawy.