Uzasadnienie
J. D., zwany dalej skarżącym, pismem z [...] kwietnia 2019 r., wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2019 r. sygn. akt II SAB/Wa 15/19, wydanym w sprawie ze skargi bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] sierpnia 1999 r. dotyczącego zwiększenia podstawy emerytury.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że żąda wznowienia postępowania ze względu na wykrycie takich okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie miał możliwości skorzystania w poprzednim postępowaniu.
W ocenie skarżącego, Sąd oparł wydane w uprzednio prowadzonym postępowaniu postanowienie na stwierdzeniu, że "poprzez brak nadesłania kopii przedmiotowego wniosku, skarżący nie wykazał w sposób jednoznaczny co jest przedmiotem skargi". Skarżący wyjaśnił, że podczas przeglądania akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 142/18 w dniu 8 lutego 2019 r., "wykrył", że akta nie zawierają jego akt personalnych, przesłanych do Sądu przez Ministra Obrony Narodowej, a także, że akta te umieszczono w sejfie Sądu. Skarżący wskazał, że wnioski, których nadesłania żądał od niego Sąd znajdują się w jego aktach personalnych, tj. w sejfie. Skarżący podniósł, iż przypuszcza, że Sąd nie wiedział, że żądane wnioski są w sejfie Sądu i w związku z tym nie mógł jednoznacznie określić jakiego wniosku bezczynność dotyczy.
Sąd zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 270 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Zgodnie z art. 279 powołanej ustawy, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Podstawę wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem określają przepisy art. 271, art. 272 i art. 273 P.p.s.a. Zgodnie z art. 271 powołanej ustawy, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli:
- 1. w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia,
- 2. strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
Wznowienia postępowania można żądać również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 P.p.s.a.). Można żądać wznowienia również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego (art. 272 § 3 P.p.s.a.).
Można żądać wznowienia postępowania także na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 P.p.s.a.) lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Ustawa wskazuje także, że podstawą wznowienia postępowania jest późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Zgodnie natomiast z art. 273 § 3 P.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy.
Stosownie do art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie z powodów ściśle określonych w ustawie. Skarga powinna zawierać wyraźne wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie.
W przedmiotowej sprawie podniesiona przez skarżącego w skardze o wznowienie postępowania okoliczność nie stanowi w ocenie Sądu żadnej z podstaw wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego.
Skarżący podniósł w skardze wykrycie "takich okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu", tym samym powołał się na podstawę wznowienia postępowania wskazaną w art. 273 § 2 P.p.s.a. Zdaniem Sądu przywołana przez Skarżącego okoliczność nie stanowi żadnej z podstaw o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego – także tej z art. 273 § 2 P.p.s.a.
Wyjaśnić należy, że zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie przyjmuje się, że dla stwierdzenia, iż skarga opiera się na ustawowych podstawach wznowienia nie jest wystarczające samo sformułowanie ich w sposób odpowiadający dyspozycji przepisów art. 271 - 274 P.p.s.a. (zob: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, str. 633, a także orzeczenia NSA, np: z 9 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1065/10, z 28 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1160/11, - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Powołanie się na wykrycie błędu w ustaleniach faktycznych Sądu, co w istocie skarżący wskazuje jako okoliczność faktyczną, nie stanowi przyczyny wznowienia postępowania, o której mowa w art. 273 § 2 P.p.s.a. Powołany przepis stanowi bowiem o późniejszym wykryciu okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżący w skardze o wznowienie postępowania zarzuca w istocie błąd Sądu w ustaleniach faktycznych. Podnoszona przez skarżącego w skardze o wznowienie postępowania okoliczność pozostawania w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie jego akt personalnych w czasie, gdy Sąd rozpoznawał na posiedzeniu niejawnym skargę w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 15/19, nie stanowi okoliczności faktycznej, czy środka dowodowego, z którego strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, o czym jest mowa w art. 273 § 3 powołanej ustawy.
Z uwagi na to, że w trakcie wstępnej kontroli stwierdzono brak przesłanki dopuszczalności skargi, sprawę skierowano na posiedzenie niejawne.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 271, art. 272, art. 273, art. 273 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji.