Uzasadnienie
Pismem z dnia 31 marca 2016 r. J. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w [...] w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku, z dnia [...] października 2015 r., którym zwróciła się o udostępnienie informacji publicznej w postaci decyzji wydanych na rzecz Spółki na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w 2014 r. Stwierdziła, iż brak odpowiedzi na złożony wniosek oznacza, że spółka pozostaje w bezczynności.
Wskazując na powyższe, skarżąca wniosła o zobowiązanie Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 2015 r., stwierdzenie, że Spółka dopuściła się bezczynności, która nie miała jednak rażącego naruszenia prawa i zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w [...] wniosła o jej oddalenie, podnosząc, iż skarżąca zarzuca bezczynność w udzieleniu informacji dotyczących decyzji wydanych na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, podczas gdy wniosek dotyczy decyzji wydanych na podstawie art. 124 b ust. 1 tej ustawy.
Ponadto wskazano, iż w stosunku do Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji nie została wydana żadna decyzja Starosty w 2014 r. na podstawie art. 124 ust. 1 ani art. 124 b ust. 1, o czym strona skarżąca została powiadomiona pismem z dnia 22 kwietnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i z ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej zwana jako P.p.s.a.), obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a.
Skarga na bezczynność ma na celu zwalczanie zwłoki w załatwieniu sprawy poprzez spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności.
Podmiot zobowiązany na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej pozostaje w bezczynności w przypadku, gdy nie udziela wnioskującemu żądanej informacji publicznej i nie podejmuje rozstrzygnięcia o odmowie jej udzielenia, bądź też nie umarza postępowania o udostępnienie informacji.
W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.). Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot do którego skierowany został wniosek był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów ww. ustawy, pozwala na dokonanie oceny czy w sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.
W rozpoznawanej sprawie został zrealizowany zakres podmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o., jest przedmiotem realizującym zadania publiczne. Spełniony został również jej zakres przedmiotowy, bowiem żądana informacja, co nie jest kwestionowane i nie budzi wątpliwości – mają charakter informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Sąd ocenia skargę na bezczynność na moment jej wniesienia, niemniej zobowiązany jest uwzględniać wszelkie okoliczności zaistniałe od tego zdarzenia prawnego do chwili orzekania. Po wniesieniu skargi wskazane Przedsiębiorstwo pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. udzieliło odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia [...] października 2015 r., a zatem postępowanie, stało się bezprzedmiotowe.
W myśl art. 149 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie jest uprawniony do prowadzenia postępowania w kierunku wydania wyroku zobowiązującego organ do rozpatrzenia wniosku, jeżeli w dniu orzekania zarzucana w skardze bezczynność już nie występuje, bo organ podjął stosowną decyzję, czy też dokonał czynności, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. W takiej sytuacji postępowanie sądowe wszczęte skargą na bezczynność staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Biorąc pod uwagę okoliczności przedmiotowej sprawy, a zwłaszcza czasokres bezczynności Spółki trwający od [...] października 2015 r. do dnia [...] kwietnia 2016 r., w sytuacji, gdy przepis art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ustanawia zasadę udostępnienia informacji publicznej bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od złożenia wniosku, Sąd uznał, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Podnoszona w odpowiedzi na skargę kwestia, iż w skardze na bezczynność podano przepis art. 124 ust. 1, a nie art. 124 b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami pozostawała bez wpływu na treść rozstrzygnięcia.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 i § 1 a oraz art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w myśl art. 200 i art. 205 § 2 powołanej ustawy.