Uzasadnienie
Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiot został określony w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), powoływanej dalej jako "P.p.s.a."
Zgodnie natomiast z treścią art. 173 § 1 P.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W dniu 11 września 2018 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 31 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SAB/Wa 306/18, którym Sąd odrzucił skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 22 października 2016 r. Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., z uwagi na to, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia.
Od postanowienia tego przysługiwał zatem skarżącemu, stosownie do treści art. 173 § 1 P.p.s.a., środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej, a nie zażalenia.
Zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SAB/Wa 306/18, jest zatem niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.