Uzasadnienie
A. N. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 8 lipca 2013 roku drogą elektroniczną skargę na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie rozpoznania wniosku złożonego również drogą elektroniczną w dniu [...] maja 2013 r. Skarga została opatrzona podpisem elektronicznym.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni po rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie oraz zwrot do Sądu podpisanego egzemplarza.
W odpowiedzi na wskazane wezwanie Skarżący przesłał drogą elektroniczną w dniu 6 września 2013 r. odpowiedź na wezwanie, w której oświadczył, że "Pismo spełnia wymogi procesowe w rozumieniu [...] prawa – art. 46 § 1 pkt 4) poppsa w związku z ustawą z dnia 18.09.2011r o podpisie elektronicznym". Skarżący nie odesłał również podpisanego egzemplarza skargi.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 2 października 2013 r. wydał postanowienie o odrzuceniu skargi A. N.. Odpis postanowienia został wysłany skarżącemu w dniu 3 października 2013 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka odwoławczego.
W dniu 8 października 2013 r. drogą elektroniczną wpłynęło do Sądu pismo skarżącego zatytułowane "zażalenie", w którym wniesiono o zmianę postanowienia.
Dnia 16 października 2013 r. wydano postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z uwagi na jej niedopuszczalność poprzez niewypełnienie obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a. Odpis powyższego postanowienia został skarżącemu doręczony w dniu 21 października 2013 r.
W dniu 21 października 2013 r. wpłynęło do Sądu drogą elektroniczną zażalenie Skarżącego na powyższe postanowienie, w którym wniósł on o jego zmianę i nadanie toku sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. wprowadza jednak wymóg sporządzenia takiego zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten zawiera również odesłanie do odpowiedniego stosowania art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Powyższa regulacja koresponduje z przepisami określającymi wymogi stawiane przy składaniu skargi kasacyjnej i stanowi ich logiczne uzupełnienie – skoro bowiem ustanowiony jest przymus sporządzania skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, to również zażalenie na ewentualne postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzane przez takiego pełnomocnika.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, zauważyć należy, że zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 16 października 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie spełnia wymogu określonego w przepisie art. 194 § 4 p.p.s.a. Zażalenie zostało bowiem sporządzone osobiście przez skarżącego i przesłane w formie elektronicznej do Sądu. Stanowi to uchybienie obowiązkowi określonemu w ustawie, które nie może być naprawione na drodze wezwania do uzupełnienia braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a.
W myśl art. 178 powołanej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 i art. 197 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.