Uzasadnienie
Z. D. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie merytorycznego rozpatrzenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o umorzenie postępowania. Wyjaśnił, że nie był organem właściwym do rozpoznania wniosku strony, w związku z tym postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał sprawę według właściwości Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Jak wynika z akt sprawy Minister Infrastruktury, po wniesieniu 1 lutego 2010 r. przez Z. D. skargi na bezczynność, w dniu [...] lutego 2010 r. wydał postanowienie o przekazaniu sprawy według właściwości Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji. Z uwagi na to, że w dacie orzekania przez Sąd Minister Infrastruktury wydał powyższe postanowienie, wydanie wyroku zobowiązującego organ do załatwienia sprawy stało się bezprzedmiotowe.
Skoro ustała bezczynność organu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa postępowanie w sprawie należało umorzyć (por. uchwała Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08).
Z ostrożności wyjaśnić należy, że w ramach przedmiotowego postępowania (skargi na bezczynność) Sąd nie był władny dokonywać oceny zgodności z prawem wydanego przez Ministra Infrastruktury postanowienia z dnia [...] lutego 2010 r., albowiem oceny legalności tego postanowienia można dokonać w ramach odrębnego postępowania.
Reasumując, wydanie przez Ministra Infrastruktury postanowienia z dnia [...] lutego 2010 r. wyłącza możliwość uwzględnienia skargi w oparciu o art. 149 ppsa.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, orzekł jak w sentencji.