Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 lutego 2011 r. odrzucił skargę Z. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 57/10.
Odpis powyższego orzeczenia został doręczony dorosłemu domownikowi (art. 72 ppsa) – mężowi skarżącej, A. D. - w dniu 15 lutego 2011 r.
A. D. pismem z dnia 19 lutego 2011 r. wniósł od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2011 r. skargę o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.
Pismem Sądu z dnia 2 marca 2011 r. A. D. został wezwany do złożenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pełnomocnictwa, udzielonego przez Z. D. do działania w jej imieniu w niniejszej sprawie.
Powyższe wezwanie zostało doręczone A. D. w dniu 8 marca 2011 r.
W dniu 14 marca 2011 r. A. D. wniósł od powyższego wezwania zażalenie, podnosząc, że jest ono bezprzedmiotowe i zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: ppsa, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione enumeratywnie w powołanym przepisie. Dodatkowo zażalenie przysługuje na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (art. 198 ppsa). Powyższe oznacza, że podstawowym warunkiem dopuszczalności zażalenia jest istnienie orzeczenia (postanowienia lub zarządzenia) zaliczonego przez ustawodawcę do orzeczeń, na które przysługuje tego rodzaju środek odwoławczy.
Wezwanie Sądu z dnia 2 marca 2011 r., skierowane do A. D., który nie jest stroną postępowania w niniejszej sprawie, o złożenie pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącej – Z. D., jest czynnością techniczną, niepodlegającą zaskarżeniu. Powyższa czynność związana jest z koniecznością uzupełnienia akt sądowoadministracyjnych zgodnie z ustawą – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie bowiem do treści art. 37 § 1 ppsa, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Dlatego zażalenie wniesione przez A. D. na przedmiotowe wezwanie, należy uznać za niedopuszczalne i podlegające odrzuceniu.
W tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.