Uzasadnienie
1 U Z A S A D N I E N I E
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; powoływanej dalej jako kpa) oraz art. 12 pkt 2 i art. 22 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.), umorzył postępowanie ze skargi M.K. z dnia [...] kwietnia 2007 r. w sprawie przetwarzania danych osobowych przez Pocztę Polską z siedzibą w W. Organ umarzając postępowanie stwierdził, że zarzuty i żądania M.K., zawarte w skardze z dnia [...] kwietnia 2007 r., dotyczą spraw, które nie podlegają rozstrzygnięciu co do istoty przez organ do spraw ochrony danych osobowych. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nie może ingerować w kompetencje innych organów przyznane im na podstawie odrębnych przepisów prawa, oceniać prawidłowości podejmowanych przez te organy czynności procesowych oraz badać merytorycznej zasadności prowadzonego przez nie postępowania.
Wskazał, że stosownie do zakresu jego zadań, określonych w art. 12 powołanej ustawy o ochronie danych osobowych, dokonuje on wyłącznie oceny legalności przetwarzania danych osobowych, natomiast nie jest powołany do prowadzenia dochodzenia i badania okoliczności popełnienia przestępstwa, gdyż właściwe w tym zakresie są wyłącznie organy ścigania.
W dniu 3 grudnia 2007 r. M.K. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od powyższej decyzji z dnia [...] listopada 2007 r.
W dniu 10 grudnia 2007 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych polegającą na zaniechaniu w sprawie nr [...] obowiązku zebrania i ujawnienia kompletnych dowodów w sposób wyczerpujący stosownie do art. 77 kpa. Wnosząca skargę podkreśliła, że dwukrotnie zwracała się do organu wskazując, iż zebrana w przedmiotowej sprawie dokumentacja, jako niekompletna, uniemożliwia wydanie rzetelnej i obiektywnej decyzji administracyjnej. Wskazała także, iż organ lekceważąc Jej żądania, zaniechał uzupełnienia akt oraz ustalenia poprawnie stanu faktycznego sprawy i w dniu [...] listopada 2007 r. wydał decyzję administracyjną obarczoną wadami.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podając, iż podniesiony przez skarżącą zarzut bezczynności jest bezzasadny, bowiem Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w dniu [...] stycznia 2008 r. wydał decyzję administracyjną nr [...] którą utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2007 r. W jego ocenie Generalny Inspektor przedsięwziął przewidziane prawem czynności służące rzetelnemu ustaleniu okoliczności faktycznych sprawy oraz zebraniu materiału dowodowego niezbędnego do wydania decyzji administracyjnej. Podejmował wszelkie czynności bez zbędnej zwłoki wykorzystując dla wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy możliwie najprostsze środki.
Skarżąca w piśmie z dnia 29 stycznia 2008 r., odnoszącym się do odpowiedzi organu na skargę z dnia 3 grudnia 2007 r., podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy zważyć, że stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między tymi organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wtedy, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności pozostaje w zwłoce.
Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W niniejszej sprawie M.K. przedmiotem skargi uczyniła w istocie bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie obowiązku zebrania i ujawnienia dowodów w postępowaniu administracyjnym w sprawie nr [...], w której wydano decyzję z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...], co nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
W związku z powyższym przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Należy zwrócić uwagę, że skarżącej, jako stronie postępowania niezadowolonej z wyniku rozstrzygnięcia organu, przysługuje środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a po jego wyczerpaniu skarga do sądu administracyjnego.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.