Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adwokata M. N. z Kancelarii Adwokackiej [...] w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 listopada 2008 r. odrzucił skargę J. T. na bezczynność Naczelnej Izby Lekarskiej w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia 5 lutego 2008 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Pismem z dnia 5 grudnia 2007 r. pełnomocnik skarżącego, informując Sąd o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wniósł o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej. Oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone przez skarżącego. Do wniosku załączył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zaadresowaną do skarżącego.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Jednocześnie, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. wspomnianej wyżej kwoty.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat M. N., sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym, że wyznaczony adwokat prowadził sprawę skarżącego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, powinien otrzymać wynagrodzenie wynoszące 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1c) wskazanego rozporządzenia.
Z tego względu, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.