Uzasadnienie
Radca prawny G. K. został wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem z urzędu dla S. K. w niniejszej sprawie w miejsce r.pr. M. K. (pismo OIRP w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., k-452), w postępowaniu przed Sądem I instancji, po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2867/16, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 229/16 i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.
Sprawa została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod nową sygnaturą akt - II SAB/Wa 95/17.
Wyznaczony radca prawny pismem z dnia 22 maja 2017 r. zawiadomił Sąd o wypowiedzeniu mu pełnomocnictwa przez skarżącego (k-529). Następnie pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, oświadczając, że nie zostały opłacone w całości ani w części. Podniósł, że po zapoznaniu się z aktami sprawy oraz uzgodnieniach telefonicznych i mailowych ze skarżącym, sporządził pismo procesowe uzupełniające skargę, które zostało zaakceptowane przez skarżącego, ale jego złożenie do akt skarżący uzależnił od wniesienia poprawek, które - w ocenie pełnomocnika - naruszały niezależność i powagę zawodu radcy prawnego (k-579).
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki opłat i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r. Przepis przejściowy, tj. § 22 powyższego rozporządzenia stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Postępowanie przed Sądem w I instancji zostało wszczęte w dniu 17 grudnia 2015 r. Wcześniej obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. i w przepisie przejściowym, tj. § 22 powyższego rozporządzenia stanowiło, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Jak wynika z akt sprawy, niniejsza sprawa została zakończona w I instancji postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 229/16, a w II instancji - postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2867/16.
Sąd II instancji uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 229/16 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., stąd do rozpoznania wniosku pełnomocnika z urzędu znajdą zastosowanie przepisy tego rozporządzenia.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c wskazanego rozporządzenia, opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo radca prawny nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynoszą 240 zł.
Ponadto w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Stosownie do powołanych wyżej przepisów ustalono, że opłata dla pełnomocnika z urzędu wynosi 240 zł i powinna być podwyższona o podatek od towarów i usług, wynoszący na dzień wydania niniejszego postanowienia 23%.
Oznacza to, że kwota podatku wynosi 55,20 zł.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, postanowiono, jak w sentencji.
Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.).