Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2010 r. sygn. akt II SAB/Wr 10/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę D.W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie nierozpoznania zażalenia dotyczącego zniszczenia orzecha.
Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie przysługującego środka zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi skarżącej adw. K.B. w dniu 23 marca 2010 r. (adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru k. 122 akt).
Nadaną w dniu 22 kwietnia 2010 r. przesyłką pocztową skarżąca D.W. wniosła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną (data stempla pocztowego na kopercie k. 135 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnosi się ją w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem art. 177 § 1 p.p.s.a.
W przepisie art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. wskazano podmioty uprawnione do sporządzenia tej skargi. Są to adwokat, radca prawny, w sprawach obowiązków podatkowych i własności przemysłowej odpowiednio doradca podatkowy i rzecznik patentowy. W § 2 tego przepisu zwolniono od obowiązku zachowania tzw. przymusu adwokackiego (obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalny podmiot) sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych występujących jako strona postępowania lub będących przedstawicielem lub pełnomocnikiem strony, a także prokuratora i Rzecznika Praw Obywatelskich.
Stosownie natomiast do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wskazuje się, iż niedopuszczalną, a zatem podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych, jest skarga sporządzona przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymaganych w art. 175 p.p.s.a. (vide postan. NSA z 30 lipca 2008 r. w sprawie sygn. akt I OZ 555/08, Lex nr 494297)).
Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie jest osobą uprawnioną z mocy ustawy do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżącej doręczono odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym o wymogach z art. 175 p.p.s.a. Niezastosowanie się do pouczenia jest wyrażeniem woli skarżącej, co pociąga za sobą określone skutki prawne, w tym przypadku odrzucenie skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej. Wymogów prawidłowo sporządzonej skargi kasacyjnej nie spełnia bowiem pismo procesowe skarżącej z dnia 23 grudnia 2009 r., albowiem nie zostało ono sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Mając powyższe na uwadze na mocy art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.