Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 12 września 2008 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał pełnomocnika strony skarżącej – G.B. do uiszczenia wpisu sądowego od skarg P.D., K.Ch., L.N., M.I., K.P., Z.J. i J.D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w przedmiocie egzekucji obowiązku rozbiórki ogrodzenia - w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis powyższego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 23 września 2008 r.. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął zatem w dniu 30 września 2008 r.. Powyższa opłata nie została uiszczona.
Pismem z dnia 24 lipca 2008 r. (data stempla pocztowego) G.B. oświadczył, że wycofuje skargi P.D., K.Ch., L.N., M.I., K.P., Z.J. i J.D., ponieważ skarżący nie chcą uiścić wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230, jest w szczególności skarga.
Stosownie do treści art. 220 § 1 powyższej ustawy Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli § 3 art. 220 skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Na marginesie należy zauważyć, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w/w ustawy może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.
Sąd bowiem z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Obok tych przesłanek, do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się - stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 - uiszczenie wpisu od skargi (zob. postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, publ. LEX nr 335007).
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.