Uzasadnienie
D. i M. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na nieczystości płynne.
Na rozprawie w dniu 24 września 2009 r. skarżąca D. W. wniosła o wyłącznie składu orzekającego: Sędziego WSA Olgę Białek, Sędziego WSA Annę Siedlecką oraz Sędziego NSA Julię Szczygielską, uzasadniając wniosek tym, że sędziowie są,,stronniczy pozbawiają skarżąca prawa do dokumentu, do mediacji do rozprawy i do obrony" (k. 70 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; powoływanej dalej jako,,p.p.s.a."), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Stosownie zaś do przepisu art. 19 powyższej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego.
W myśl art. 20 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Ponadto strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić także, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana - § 2.
Zgodnie z art. 22 § 1 cytowanej ustawy, o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy - § 2.
W aktach rozpatrywanej sprawy znajduje się oświadczenia złożone przez: Sędziego WSA Olgę Białek, Sędziego WSA Annę Siedlecką oraz Sędziego NSA Julię Szczygielską, w którym oświadczyli, że nie znają skarżących D. i M. W., a także nie łączą z tymi osobami żadne stosunki osobiste, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności, a także nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które dawałby podstawę do wyłączenia od rozpoznania sprawy.
Odnosząc się do wyżej wymienionego unormowania należy wskazać, że w rozpatrywanej sprawie D. W. za przyczynę wyłączenia sędziów wskazała fakt stronniczości, pozbawienia prawa do dokumentów, do mediacji, do rozprawy i do obrony.
Analizując przedstawione przez skarżącą zarzuty stwierdzić trzeba, że skarżąca nie uprawdopodobniła twierdzenia o istnieniu okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwość co do bezstronności wymienionych we wniosku sędziów w tej sprawie. W szczególności sędziowie nie podejmowali w sprawie żadnych czynności nasuwających obawę naruszenia prawa skarżącej do obrony jej sfery prawnej, co samo przez się wyklucza dociekanie, czy u ich podłoża znajdowały się względy wymienione w art. 19 p.p.s.a. Samo zaś przeświadczenie skarżącej co do tego, że sędzia jest stronniczy nie jest przesłanką do żądania jego wyłączenia. Przedstawione przez skarżącą na rozprawie w dniu 24 września 2009 r. zarzuty dotyczące pozbawienia jej prawa do dokumentów, do mediacji, do rozprawy i do obrony są wyłącznie przejawem subiektywnych odczuć skarżącej.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 18 i art. 19 w zw. z art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.