Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325 - dalej "p.p.s.a."), sąd może z urzędu, jak i na wniosek strony (o możliwości złożenia wniosku w tym zakresie stanowi wprost art. 159 p.p.s.a.) sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Aby można było jednak dokonać sprostowania wyroku, wymienione w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości wyraża się w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (postanowienie NSA z 23 października 2013 r. II OSK 990/12). Przedmiotem sprostowania może być zatem, np. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności (poprzez podanie złej sygnatury aktu lub daty) oraz inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu.
W rozpoznawanej sprawie Sąd w wyroku z (...) r. (wiersz 19, od góry) omyłkowo wskazał jako organ "W G K" zamiast "W G M". Nie może budzić wątpliwości, iż powyższe stanowi oczywistą omyłkę, podlegającą sprostowaniu.
Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.