Uzasadnienie
W skardze na bezczynność organu nadzoru budowlanego skarżący twierdził, że pismem z dnia [...].10.2016 r. inna osoba wniosła o sprawdzenie legalności inwestycji polegającej na budowie parkingów na nieruchomościach sąsiadujących z nieruchomością skarżącego. Skarżący nie został uznany za stronę tej sprawy i nie wie, kiedy wszczęto postępowanie administracyjne. Organ (art. 32 p.p.s.a.) powiadomił jedynie skarżącego pismem z dnia [...].02.2017 r., że nie jest stroną. Po złożeniu skargi powszechnej skarżący dowiedział się z pisma organu wyższego stopnia z dnia [...].09.2017 r., że organ ten wyznaczył organowi dodatkowy termin do załatwienia sprawy. Z wywodów skarżącego mogło wynikać, że uznaje wskazaną skargę powszechną za zażalenie na bezczynność. Twierdził ponadto, że sprawa nie została załatwiona.
Skarga wpłynęła do organu w dniu [...].10.2017 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Według organu wszczął on postępowania zawiadomieniem z dnia [...] lutego 2017 r., dotyczące odrębnie działek nr [...],[...] i [...]. W toku postępowań organ dokonywał regularnie określonych czynności wyjaśniających, przy czym w dwóch przypadkach w dniach [...] i [...] sierpnia 2017 r. wydano postanowienia z art. 48 ust. 2 i 3 p.b., na jedno z nich wniesiono zażalenie i akta w dniu [...] października 2017 r. przekazano do organu odwoławczego, zaś w drugim postanowienie stało się ostateczne, lecz dalsze czynności staną się możliwe po upływie wyznaczonego terminu, czyli po [...] grudnia 2017 r. W trzecim przypadku w dniu [...] września 2017 r. wyłączono materiały odnośnie samowoli na kolejnej działce do odrębnego rozpatrzenia i organ obecnie (odpowiedź z dnia [...].10.2017 r.) nie podjął w tej sprawie czynności.
Jak wynika z akt administracyjnych organ w dniu [...].02.2017 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej na działkach nr [...] i [...]. W dniu [...].02.2017 r. przeprowadził oględziny tych działek. W dniu [...].02.2017 r. organ zwrócił się do starosty i uzyskał informację w dniu [...].03.2017 r. W dniu [...] sierpnia 2017 r. wydał postanowienie na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 p.b. w odniesieniu do jednej z tych działek. Według uzasadnienia, organ uzyskał ponadto w dniu [...].03.2017 r. wypis i wyrys z planu miejscowego. Dnia [...].05.2017 r. organ zwrócił się do gminy o wskazanie co do zgodności inwestycji z planem miejscowym. W dniu [...].06.2017 r. uzyskał informację o zgodności inwestycji z planem miejscowym.
Na postanowienie z dnia [...].08.2017 r. wniesiono zażalenie i akta w dniu [...].10.2017 r. przekazano do organu odwoławczego.
W dniu [...] września 2017 r. organ wszczął odrębne postępowanie dotyczące drugiej z działek. Dołączono kserokopie dotychczasowych materiałów procesowych. Odnośnie kolejnej działki organ w dniu [...] lutego 2017 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania. W dniu [...].02.2017 r. przeprowadził oględziny. W dniu [...].02.2017 r. zwrócił się do starosty i do gminy o odpowiednie informacje lub dokumenty. Jednocześnie wyznaczył termin załatwienia sprawy do dnia [...] maja 2017 r. W dniu [...].03.2017 r. organ uzyskał wypis i wyrys z planu miejscowego, zaś dnia następnego informację od starosty. W dniu [...].05.2017 r. organ zwrócił się do gminy o zajęcie stanowiska odnośnie zgodności inwestycji z planem miejscowym i w dniu [...].06.2017 r. uzyskał odpowiedź o istnieniu zgodności. W dniu [...].05.2017 r. organ wyznaczył termin załatwienia sprawy do dnia [...] sierpnia 2017 r. W dniu [...].08.2017 r. organ wydał postanowienie z art. 48 ust. 2 i 3 p.b. wyznaczając termin trzymiesięczny.
W okresie poprzedzającym wszczęcie postępowania organ dokonał kontroli obiektu i udzielał odpowiedzi na skargi powszechne osób sprzeciwiających się samowolnej budowie parkingów.
Tym niemniej organ wyższego stopnia w postanowieniu z dnia [...].01.2017 r. wyraził pogląd, że powyższe skargi powinny wywołać podjęcie przez organ czynności procesowych i wyznaczył termin 30-dniowy do załatwienia sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z nowelą do KPA (art. 16 ustawy z dnia 12.05.2017 r. Dz. U. poz. 935) w nin. sprawie stosuje się dotychczasowe przepisy k.p.a., tym niemniej nie ma przeszkód do przyjęcia obecnie już ustawowych określeń stanu bezczynności lub przewlekłości. Określenia te bowiem wynikają z dotychczasowych ustaleń nauki prawa i judykatury. Bezczynność zachodzi zatem w przypadku niezałatwienia sprawy w terminach ustawowych lub dodatkowo wyznaczonych. Przewlekłość zaś oznacza nieuzasadnioną zwłokę w załatwieniu sprawy. Oceny tych stanów dokonywane są na dzień wniesienia skargi, gdy wówczas nie zachodziły skarga jest bezzasadna, oraz na dzień orzekania, gdyż załatwienie sprawy oznacza zbędność pewnych rozstrzygnięć.
W nin. sprawie organ nie był bezczynny. Odnośnie dwóch działek dlatego, że w wyznaczonym terminie zakończył pierwszą fazę postępowania wyznaczoną w art. 48 p.b., czyli wydał postanowienie legalizacyjne, zaś w dacie wniesienia skargi nie upłynęły terminy przewidziane do wydania decyzji.
Odnośnie trzeciej samowoli nie upłynął jeszcze w dniu wniesienia skargi ustawowy termin do wydania decyzji biegnący od dnia [...].09.2017 r. (art. 35 § 3 i 5 k.p.a.). Postępowanie zostało wszczęte przez organ z urzędu w dniu [...].02.2017 r. i od tego dnia biegły terminy załatwienia sprawy i podlegała ocenie przewlekłość. W tym zakresie nie miał znaczenia wydany przez organ wyższy nakaz wszczęcia postępowania.
Czynności procesowe organu prowadzone były w krótkich odstępach czasowych, były niezbędne do załatwienia sprawy i celowe.
Kwestia przysługiwania skarżącemu legitymacji skargowej została załatwiona odrębnie.
Dlatego i zgodnie z art. 1515 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.