Uzasadnienie
W dniach 30.10.2007 r. i 2.11.2007 r. skarżący złożył tożsamy co do treści wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata wskazując w uzasadnieniu, iż jego trzyosobowa rodzina (w tym uczący się syn) z uzyskiwanego dochodu w łącznej wysokości 1.109, 79 zł zobowiązani są ponosić następujące wydatki: czynsz za mieszkanie - 250, 25 zł (wliczony w to już jest dodatek mieszkaniowy- 389, 73 zł); opłata za energię elektryczną- 87,83 zł; za gaz (za 2 m-ce) – 60, 40 zł; koszty lekarstw- 200 zł, opłata za telefon- 28, 14 zł. Wśród posiadanych składników majątkowych skarżący wymienił mieszkanie we Wrocławiu o pow. 57 m2 i lokal w O. o pow. 47 m2 (lokal bez WC, łazienki, kanalizacji).
W dniu 25 lutego 2008 r. skarżący złożył nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata oświadczając, iż aktualnie pogorszyła się sytuacja finansowa jego rodziny, bowiem od stycznia 2008 r. nie otrzymuje już zasiłku dla bezrobotnych, a koszty jego rodziny kształtują się następująco: czynsz za mieszkanie - 350, 28 zł (wliczony w to jest już dodatek mieszkaniowy- 389, 73 zł); opłata za energię elektryczną- 124, 88 zł; za gaz (za 2 m-ce) – 45, 56 zł; opłata za telefon- 28, 14 zł. Dodał, iż nie może liczyć na pomoc bliskiej rodziny, bowiem osoby te również mają niskie dochody i żyją w ubóstwie.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Uwzględniając sytuację materialną rodziny wnioskodawcy uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wnioskach okoliczności, znajdujących potwierdzenie w złożonych dokumentach, wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów sądowych czy kosztu ustanowienia zawodowego pełnomocnika mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.