Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 czerwca 2017 r. oraz pismami uzupełniającymi z 21 i 22 czerwca 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z dnia 8 maja 2017 r. Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2017 r. skarżącego wezwano do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez dołączenie do niego zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 8 maja 2017 r. (sygn. akt II SAB/Wr 30/16) sporządzonego przez adwokata lub radcę prawnego wraz z jednym odpisem tego zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Nadto skarżącego pouczono, że do zażalenia należy dołączyć pełnomocnictwo udzielone autorowi zażalenia będącemu adwokatem lub radcą prawnym. W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 22 czerwca 2017 r., w dniu 10 lipca 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na w/w postanowienie rozszerzając swój wniosek o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa. Na dokumencie obejmującym treść zażalenia poza podpisem skarżącego znalazł się odcisk pieczęci "RADCA PRAWNY mgr H.J.-S." oraz naniesiony na niego nieczytelny podpis. Do zażalenia załączono pełnomocnictwo dla Pani H. J.-S.. Zarządzeniem z dnia 10 lipca 2017 r. zwrócono się do OIRP we W. o udzielenie informacji czy H. J.-S. legitymuje się prawem wykonywania zawodu radcy prawnego. Pismem z dnia 18 lipca 2017 r. Wicedziekan Rady OIRP we W. poinformował, że osoba taka nie jest ani nigdy nie była wpisana na listę radców prawnych prowadzoną przez OIRP we W. i tym samym nie legitymuje się prawem wykonywania zawodu radcy prawnego.
Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2017 r. w związku z pismem OIRP we W. akta sprawy przekazano Prezesowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu celem rozważenia zawiadomienia prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa. Z zapisku urzędowego podpisanego przez Prezesa WSA we Wrocławiu wynika, że Pani H. J.-S. została skreślona z listy radców prawnych uchwałą nr [...] z dnia 16 października 1998 r.
Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2017 r. Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pozostawiła bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 20 czerwca 2017 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Zażalenie z dnia 26 września 2017 r. na powyższe zarządzenie wniósł W.F.. Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 10 listopada 2017 r. oddalił zażalenie na zarządzenie z dnia 17 sierpnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Na podstawie art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego (w przypadkach przewidzianych tą ustawą) przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (§ 2). Zażalenie, aby mogło być skutecznie wniesione, powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (§ 3). Zażalenie zaś, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (§ 4).
W rozpatrywanej sprawie zażalenie wniesione przez skarżącego nie spełnia warunku z § 2 art. 194 p.p.s.a., bowiem zostało wniesiono po terminie do jego wniesienia. Skarżącemu doręczono odpis postanowienia z dnia 6 września 2017 r. w dniu 18 września 2017 r., zatem termin do wniesienia zażalenia od tego postanowienia upłynął w dniu 25 września 2017 r. (poniedziałek). Stąd też uznano wniesione w dniu 26 września 2017 r. (data stempla pocztowego) zażalenie za niedopuszczalne, wobec czego należało je odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 2 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.
Mając na uwadze, że zarządzenie z dnia 17 sierpnia 2017 r. pozostawiające wniosek o przywrócenie terminu bez rozpoznania stało się prawomocne po oddaleniu zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie zażalenie wniesione przez skarżącego nie spełnia warunku z § 2 i § 4 art. 194 p.p.s.a., bowiem zostało sporządzone przez osobę do tego nie uprawnioną i wniesione po terminie do jego wniesienia.
Zatem skoro pełnomocnikowi skarżącego doręczono odpis postanowienia z dnia 8 maja 2017 r. w dniu 19 maja 2017 r., to termin do wniesienia zażalenia od tego postanowienia upłynął w dniu 26 maja 2017 r. (piątek). Stąd też uznano wniesione osobiście w dniu 10 lipca 2017 r., zażalenie za niedopuszczalne.
Mając na uwadze stan sprawy, zażalenie należało odrzucić po myśli art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 2 p.p.s.a.