Uzasadnienie
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna z dnia 8 lutego 2017 r. została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego, który – jak wynika z treści skargi i skargi kasacyjnej – nie jest adwokatem, radcą prawnym lub innym uprawnionym podmiotem, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy wniesiona skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, a zastosowanie znajdzie przepis art. 178 p.p.s.a., w myśl którego w takim wypadku wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie wyjaśnić należy skarżącemu, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sądu wskazano, iż do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne. Dodać jedynie należy, że rzeczą skarżącego jest ewentualne podjęcie działań w celu skutecznego dochodzenia swoich roszczeń i wniesienia powództwa do sądu powszechnego właściwego miejscowo i rzeczowo. Natomiast – wbrew poglądowi zawartemu w skardze kasacyjnej – sąd administracyjny, w razie gdy stwierdzi swą niewłaściwość, nie ma kompetencji do przekazania sprawy sądowi powszechnemu, co wynika z art. 59 § 1 p.p.s.a.