Uzasadnienie
We wniosku złożonym na urzędowym formularzu skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcę prawnego wskazując w uzasadnieniu, że gospodarstwo prowadzi z małoletnim synem, utrzymuje się z prac dorywczych (1.200 zł) i otrzymuje pomocy od najbliższej rodziny, a swoje wydatki określił następująco: czynsz za wynajmowane mieszkanie- 900 zł; opłata za energię elektryczną – 1.320, 81 zł (za cały rok 2012); za gaz- 800, 12 zł (za cały rok 2012); za wodę i ścieki- 1.238, 99 zł (za cały rok 2012); alimenty na drugiego syna- 300 zł; w tym dodał, że ma zaległości w płatnościach, tj.: za czynsz – 900 zł; za energię elektryczną -96, 61 zł i za wodę – 206, 71 zł.
W piśmie z dnia 15 lutego 2013 r. wnioskodawca oświadczył, że w styczniu br. nie uzyskał żadnych dochodów, bo był chory na grypę, a w lutym br. z tytułu prac dorywczych uzyskał 740 zł. Dodał, że nie zarejestrował się jako sobą bezrobotna, bo liczy, że nie długo uda mu się podjąć zawieszoną działalność gospodarczą. Wskazał, że po egzekucjach komorniczych zlikwidował posiadane rachunki bankowe, nie ma żadnych składników majątkowych, a od Gminy nie uzyskał zwrotu poniesionych nakładów na nieruchomość, bowiem Gmina dokonał ich potrącenia na poczet swoich wierzytelności. Dodał, że zalega w płatnościach alimentacyjnych na rzecz drugiego z synów, a składniki majątkowe jakie posiadał gdy prowadził działalność gospodarczą zostały rozkradzione podczas eksmisji.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej p.p.s.a. (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270)).
Mając na uwadze obecny etap postępowania i uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.