Uzasadnienie
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 stycznia 2013 r. sygn. akt II SAB/Wr 64/12 w przedmiocie odrzucenia skargi A. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Gminę J. w przedmiocie wyceny i rozliczenia nakładów poniesionych na nieruchomość zostało wraz z uzasadnieniem doręczone A. P. w dniu 15 stycznia 2013 r. (potwierdzenie odbioru: k. 18 akt sądowych). W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 7 stycznia 2013 r., doręczając postanowienie, pouczono skarżącego, że ewentualna skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Skarżący A. P. pismem z dnia 23 stycznia 2013 r. (data nadania przez pocztę) wniósł skargę kasacyjną od opisanego na wstępie postanowienia. Skarżący pismo sporządził i podpisał osobiście. Do pisma dołączono również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego i zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
W myśl art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.: dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Ponadto skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami lub rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (§ 3).
W rozpoznawanym przypadku wnoszący skargę kasacyjną osobiście bezsprzecznie nie spełnia żadnego z warunków, o których mowa w art. 175 zdanie drugie p.p.s.a., a zatem powinien był złożyć skargę kasacyjną sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej (zob. postanowienie NSA z dnia 18 października 2004 r., FZ 308/04, niepubl.).
Zwrócić jeszcze uwagę należy, iż złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na skutek którego dla skarżącego ustanowiono pełnomocnika z urzędu nie stanowi przeszkody do odrzucenia skargi kasacyjnej wniesionej osobiście przez skarżącego. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu, ma bowiem możliwość złożenia odrębnej skargi kasacyjnej, a w przypadku upływu ustawowego terminu do jej złożenia, winien skorzystać z trybu przewidzianego art. 87 § 1 p.p.s.a. składając w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu wniosek o jego przywrócenie.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.