Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem odmówiono wyłączenia Referendarza sądowego od rozpoznania niniejszej sprawy. Jednak po tym, jak wniesiono zażalenie na to postanowienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 6 listopada 2017 r. (sygn. akt II SAB/Wr 7/17) odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy. Zażalenie skarżących na to postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 stycznia 2018 r. (sygn. akt II OZ 1615/17).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Postępowanie zażaleniowe wywołane zażaleniem na postanowienie z dnia 17 sierpnia 2017 r. stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie to zmierzało bowiem do kontroli instancyjnej postanowienia o odmowie wyłączenia referendarza sądowego. Jednak postanowieniem prawomocnym z dnia 10 stycznia 2018 r. NSA oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu o odmowie przyznania prawa pomocy, a więc na obecnym etapie brak jest czynności w postępowaniu, które mógłby podjąć referendarz sądowy, a więc zbędne stało się rozpoznanie zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia referendarza sądowego.
Wobec tego w sentencji orzeczono na podstawie art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), który stanowi, że jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie.