Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2013 r., sąd administracyjny odrzucił wniosek Skarżącego - T. L. o wymierzenie grzywny Rektorowi Wyższej Szkoły A. w Ł. w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi na bezczynność organu w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Skarżący T. L., pismem procesowym z dnia 22 lutego 2013 r. wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia w zakresie kosztów poniesionych z tytułu wniosku w wysokości 100 zł.
Postanowieniem z dnia 28 marca 2013 r. sąd oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 14 lutego 2013 r., wskazując, że z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący, mimo wezwania sądu, uiścił w sprawie wpis sądowy od wniosku w wysokości 100 zł.
Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie, w którym wskazał, że nie jest prawdą, jakoby nie uiścił w sprawie wpisu sądowego. Wskazał, że wpis został opłacony w dniu 16 lipca 2012 r. (data księgowania 17 lipca 2012 r.) na wskazany przez sąd numer rachunku bankowego, łącznie z wpisem w sprawie o sygn. akt II SO/Bk 13/12.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje.
Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co w konsekwencji uzasadniało w tej sprawie skorzystanie przez tut. Sąd z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może je uchylić i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo (zob. art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - w dalszej części powoływanej w skrócie "u.p.p.s.a.".
Zgodzić się należy ze Skarżącym, iż sąd w zaskarżonym postanowieniu błędnie przyjął, iż w sprawie nie został uiszczony wpis od wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego wynika, iż Skarżący w dniu 17 lutego 2012 r. uiścił na rachunek bankowy sądu kwotę 200 zł tytułem wpisów sądowych od spraw o sygn. akt II SO/Bk 12/12 i II SO/Bk 13/12. Powyższy fakt nie znalazł jednak odzwierciedlenia w aktach sądowych sprawy II SO/Bk 12/12, co skutkowało wydaniem błędnego postanowienia z dnia 28 marca 2013 r.
Mając na uwadze powyższe należało przyjąć, że wniosek Skarżącego o uzupełnienie postanowienia z dnia 14 lutego 2013 r. o rozstrzygnięcie o kosztach sądowych jest zasadny.
Z treści przepisu art. 157 § 1 w zw. z art. 166 u.p.p.s.a., wynika, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie zamieścił w nim dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Przyjąć zatem należy, iż w każdym orzeczeniu odrzucającym skargę lub wniosek, które jest jednocześnie postanowieniem kończącym postępowanie sądowoadministracyjne, powinno się znaleźć rozstrzygnięcie o kosztach sądowych.
Mając powyższe na uwadze na mocy art. 195 § 2, art. 157 w zw. z art. 166 i art. 232 §1 pkt 1 u.p.p.s.a., uchylono zaskarżone postanowienie i orzeczono o uzupełnieniu postanowienia z dnia 14 lutego 2013 r. zgodnie z żądaniem Skarżącego.