Uzasadnienie
Postanowieniem z 22 października 2009 r. tutejszy sąd wymierzył Wójtowi Gminy N. grzywnę w wysokości 300 zł z tytułu nieprzekazania sądowi akt administracyjnych do sprawy o sygn. II SAB/Bk 39/08.
Odpis postanowienia z uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie i sposobie wniesienia zażalenia doręczono skarżącej J. W. 29 października 2009 r. (k. 200).
Wnioskiem z 04 listopada 2009 r. w/w złożyła prośbę o uzupełnienie powyższego postanowienia poprzez określenie sposobu i terminu jego wykonania (k. 202).
Pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie wniosku (k. 214).
Postanowieniem z 18 lutego 2010 r. tutejszy sąd wniosek oddalił (k. 225).
Nie sporządzono uzasadnienia postanowienia oraz nie doręczono orzeczenia stronie.
W dniu 25 lutego 2010 r. J. W. złożyła pismo zawierające wniosek o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego postanowienia z 18 lutego 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlegał oddaleniu.
Przedmiotem postanowienia z 18 lutego 2010 r., którego dotyczy wniosek o sporządzenie uzasadnienia, jest odmowa uzupełnienia innego postanowienia – z 22 października 2009 r. o wymierzeniu organowi grzywny za nieprzekazanie akt sądowi. Obydwa postanowienia zostały wydane na rozprawie.
Zgodnie z art. 163 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają zaskarżeniu i doręcza stronom.
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest rozstrzygnięcie wymienione w pkt 1 – 10 tego przepisu.
Analiza poszczególnych punktów art. 194 § 1 p.p.s.a. oraz przepisów dotyczących rektyfikacji orzeczeń (sprostowania, wykładni, uzupełniania) tj. art. 156 – 159 p.p.s.a. uprawnia do wniosku, że na orzeczenie (postanowienie) w przedmiocie odmowy uzupełnienia innego orzeczenia (postanowienia) nie przysługuje zażalenie. Przepis art. 194 § 1 pkt 6 p.p.s.a. wymienia jedynie sprostowanie lub wykładnię orzeczenia albo ich odmowę, nie wprowadzając instytucji zażalenia na odmowę uzupełnienia postanowienia. Niedopuszczalność przedmiotowego środka zaskarżenia potwierdza również doktryna (vide B. Dauter i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Lex 2009, teza 12 do art. 157 p.p.s.a.).
W tej sytuacji skoro skarżącej nie przysługiwało zażalenie na przedmiotowe postanowienie o odmowie uzupełnienia innego postanowienia (z 22 października 2009 r.), to zgodnie z art. 163 § 1 p.p.s.a. wyżej podanym, nie przysługiwało jej również prawo otrzymania jego uzasadnienia.
Z podanych wyżej względów na podstawie art. 194 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Zgodnie z art. 163 § 2 p.p.s.a. postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Z uwagi na to, że niniejsze postanowienie w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia innego postanowienia jest zaskarżalne zażaleniem, sąd sporządził uzasadnienie, które podlega doręczeniu z pouczeniem o możliwości poddania go kontroli instancyjnej (art. 194 § 1 pkt 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a.).