Uzasadnienie
Wnioskiem z 16 marca 2010 r. J. W. zwróciła się do tutejszego sądu o sprostowanie postanowienia z 09 marca 2010 r. poprzez prawidłowe oznaczenie w jego sentencji sygnatury sprawy, w której organ nieterminowo przekazał sądowi akta administracyjne jako II SAB/Bk 39/08, a poprawienie błędnie wpisanej sygnatury – II SAB/Bk 38/09. Zwróciła również uwagę, że w treści uzasadnienia podano przepis art. 194 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który dotyczy wyłączenia sędziego i nie ma w sprawie zastosowania. Ponadto zarzuciła sądowi błędne odczytywanie jej pism i zawartych w nich wniosków. Podniosła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie ma kompetencji do rozpoznawania zażaleń na własne postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o sprostowanie podlegał uwzględnieniu.
Zgodnie z przepisem art. 156 § 1, art. 159 w zw. z art. 166 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek sprostować w wyroku oraz postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji orzeczenia, jak i uzasadnienia (vide T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Warszawa 2005, s. 487).
W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z 09 marca 2010 r. tutejszy sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia własnego postanowienia z 18 lutego 2010 r. błędnie podając w komparycji orzeczenia, że sprawa dotyczy nieprzekazania sądowi akt administracyjnych w sprawie o sygnaturze "II SAB/Bk 38/09", zamiast o sygnaturze "II SAB/Bk 39/08" oraz błędnie podając w uzasadnieniu postanowienia przepis "art. 194 § 1 pkt 6 p.p.s.a.".
Uchybienia powyższe stanowią oczywiste omyłki, o których mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a. i podlegają sprostowaniu w trybie przewidzianym tym przepisem.
W kwestii podania błędnej sygnatury podnieść należy, że z akt wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że chodzi o nieprawidłowość działania organu w sprawie II SAB/Bk 39/08 (a nie, jak słusznie zauważyła skarżąca II SAB/Bk 38/09). Taka też prawidłowa sygnatura została podana w uzasadnieniu prostowanego postanowienia.
W przedmiocie błędnego oznaczenia przepisu w uzasadnieniu postanowienia wskazać natomiast trzeba, że chodziło o przepis art. 194 § 1 pkt 5 p.p.s.a., który stanowi o zażaleniu na postanowienie o sprostowaniu lub wykładni orzeczenia albo ich odmowie, a nie, jak wskazała skarżąca o przepis art. 194 § 1 pkt 6 p.p.s.a. traktujący o wyłączeniu sędziego. Okoliczność, że prawidłowym przepisem powinien być art. 194 § 1 pkt 5 p.p.s.a. wynika z treści zdania, w którym błędnie oznaczono ten przepis, ale prawidłowo podano jego treść.
Tylko na marginesie i w związku z treścią wniosku o sprostowanie podać należy, że sąd w postanowieniu z 09 marca 2010 r. odwołał się do kwestii zażaleń jedynie dla pełnego wyjaśnienia własnego rozstrzygnięcia o odmowie sporządzenia uzasadnienia.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 159 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.