Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 czerwca 2013 r. T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień kierowcy.
Z kolei w piśmie z dnia 8 września 2014 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wyłączenie "z rozpoznania wszystkich sędziów WSA we Wrocławiu, Opolu, Warszawie oraz wszystkich sędziów z NSA w Warszawie żydowskiego pochodzenia".
Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt I OW 266/13 wyznaczono Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach do rozpoznania przedmiotowego wniosku.
Sędziowie kolejno Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, Opolu, Warszawie złożyli wyjaśnienia, o których mowa w art. 22 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., na okoliczności podane przez skarżącego, wskazując, że brak jest podstaw do wyłączenia ich z mocy ustawy oraz nie są im znane przyczyny, o których mowa w art. 19 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 19 P.p.s.a, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przepis ten, w odróżnieniu od art. 18 P.p.s.a. zawierającego katalog przyczyn powodujących wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy, a zatem jego bezwzględne wyłączenie, dotyczy względnych przesłanek wyłączenia sędziego. Podstawą wyłączenia sędziego na gruncie tego przepisu są zarówno okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron lub jej przedstawicielem, charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do zaistnienia wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Stosownie do treści art. 20 P.p.s.a., strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie występują jakiekolwiek okoliczności mogące stanowić podstawę wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Przede wszystkim skarżący nie odniósł się do przesłanek określonych w art. 18 i 19 P.p.s.a. Tymczasem obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziego spoczywa na wnioskodawcy, o czym świadczy treść art. 20 § 1 P.p.s.a. Co więcej, okoliczność mogąca wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi przy tym nie tylko faktycznie wystąpić, ale i być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji (por. postanowienie NSA z dnia 10 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 697/09, LEX nr 737655). Przesłanki wyłączenia ww. sędziów nie może natomiast stanowić samo subiektywne przeświadczenie skarżącego o jego nękaniu, czy też działaniu na jego szkodę. Wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, tego zaś rodzaju przyczyn Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie.
Podstawy wyłączenia nie może stanowić niczym nieuzasadnione podejrzenie skarżącego, że ww. sędziowie "działają w korupcyjnym układzie" i skarżący jest przez niech dyskryminowany. Jest to bowiem jedynie subiektywne przeświadczenie skarżącego o istnieniu takich okoliczności. Podkreślić w tym miejscu natomiast należy, że skarżący używa względem sędziów słów powszechnie uznanych za obraźliwe lub znieważających sędziego.
Wskazać również trzeba, że z oświadczeń złożonych przez sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wynika, iż brak jest podstaw do wyłączenia ich od udziału w niniejszej sprawie z mocy ustawy (art. 18 P.p.s.a.) oraz nie zachodzą przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 19 P.p.s.a. W sytuacji natomiast, gdy prawdziwość złożonego przez sędziego oświadczenia, iż nie zachodzą żadne z okoliczności określonych w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., nie budzi żadnych wątpliwości, wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 864/10, LEX nr 742120).
Tym samym skoro Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie podstawy do wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z mocy samej ustawy (art. 18 P.p.s.a.), jak również z powodu innych okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 P.p.s.a.), działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Za niedopuszczalny należało natomiast uznać wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, Warszawie oraz sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wniosek taki może bowiem dotyczyć wyłączenia tylko takich sędziów, którzy w chwili jego zgłoszenia orzekają w danym sądzie administracyjnym, w którym sprawa się toczy, a zatem w niniejszej sprawie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wobec powyższego działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak pkt 2 sentencji postanowienia.