Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. J.M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy (dalej jako "Wójt"), w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., z powodu nieprzekazania skargi z dnia [...] marca 2021 r. na bezczynność organu w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej, wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy (data nadania wniosku – 9 kwietnia 2021 r. – k. 10 akt sprawy).
We wniosku wskazano, że skarga została złożona do organu w dniu 16 marca 2021 r. (załączono kserokopię skargi wraz z pieczęcią wpływu do Urzędu Gminy). Mimo tego, na dzień złożenia niniejszego wniosku, organ nie dopełnił obowiązku przekazania skargi do sądu administracyjnego.
W odpowiedzi na wniosek – pismem z [...] maja 2021 r. – Wójt wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu organ potwierdził, że skarga na bezczynność wpłynęła w dniu 16 marca 2021 r., przy czym podał, że odpowiedź na skargę wraz z kompletem akt została wysłana do Sądu w dniu 15 kwietnia 2021 r. Zdaniem organu postępowanie jest bezprzedmiotowe bowiem w chwili rozpoznawania wniosku o wymierzenie grzywny "odpowiedź została już przekazana do Sądu i organ nie pozostaje w opóźnieniu, a cel regulacji został osiągnięty".
W dniu 19 kwietnia 2021 r. do tut. Sądu wpłynęła ww. skarga na bezczynność i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Go 75/21.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek należało uwzględnić.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Konsekwencją pośredniego trybu wnoszenia skargi jest to, że organ, do którego wpłynęła skarga, zobowiązany jest do rozpoznania jej charakteru procesowego i nadania jej dalszego biegu przez sporządzenie odpowiedzi na skargę, skompletowanie akt sprawy i przekazanie do właściwego sądu administracyjnego. Zgodnie z wolą ustawodawcy, przekazanie skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do właściwego sądu, winno nastąpić w terminie trzydziestu dni od jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Przy czym obowiązek ten, w zależności od przedmiotu zaskarżenia, ulega pewnym modyfikacjom. I tak, w przypadku skarg z zakresu udostępniania informacji publicznej, jak wynika z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429), dalej jako u.d.i.p. przekazanie akt wraz z odpowiedzią na skargę nastąpić powinno w terminie 15 dni od otrzymania skargi.
Procesowa doniosłość tej czynności wyraża się w tym, że zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. W świetle cytowanych przepisów należy stwierdzić, że przesłankami uprawniającymi sąd administracyjny do wymierzenia grzywny podmiotowi zobligowanemu do przekazania skargi do sądu jest złożenie wniosku skarżącego w tym przedmiocie oraz stwierdzenie niezastosowania się przez organ do obowiązków wymienionych w art. 21 pkt 1 u.d.i.p.
Zdaniem sądu, w rozpatrywanej sprawie obie te przesłanki zostały spełnione.
Jak wynika z dołączonej do przedmiotowego wniosku kserokopii skargi oraz z oświadczenia organu zawartego w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, skarga na bezczynność Wójta skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. została wniesiona do organu w dniu 16 marca 2021 r. (vide: k. 6 i 33 akt sprawy). Okoliczności te nie są sporne. Z tego wynika zaś, że określony w przepisach termin na przesłanie do sądu skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy upłynął w dniu 31 marca 2021 r. Nie jest też przedmiotem sporu, że na dzień złożenia wniosku skarga wraz z aktami i odpowiedzią na skargę nie została przekazana do sądu (vide: akta sprawy II SAB/Go 75/21). Obowiązek w tym zakresie został wykonany dopiero w dniu 15 kwietnia 2021 r. (k. 74 akt sprawy II SAB/Go 75/21). To zaś oznacza, że obowiązek, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie został wykonany w terminie wyznaczonym przepisami u.d.i.p.
Wobec tych okoliczności sąd uznał, że wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie, gdyż z całą pewnością Wójt uchybił piętnastodniowemu terminowi na przekazanie skargi w sprawach dotyczących informacji publicznej, określonemu w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Fakt ten jest wystarczający dla wydania orzeczenia o grzywnie, gdyż przesłanki jej wymierzenia zostały wyczerpująco wymienione w art. 55 § 1 p.p.s.a. jako "niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2". Chodzi więc wyłącznie o niedotrzymanie przez organ ustawowego terminu przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego, bez względu na to, czy skarga, której przekazania dotyczy opóźnienie będzie podlegała rozpoznaniu, czy też nie.
Należy też zauważyć, że wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, dostępna w CBOSA, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Dlatego też dla uwzględnienia niniejszego wniosku i zasadności wymierzenia organowi grzywny nie może mieć znaczenia argumentacja organu podniesiona w odpowiedzi na wniosek, że do rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej potrzeba było czasu i zaangażowania wielu pracowników, a pracownik merytoryczny zajmujący się udzielanie odpowiedzi w zakresie żądanych informacji przebywał na zwolnieniu lekarskim. Należy bowiem zauważyć, że obowiązek wypełnienia woli strony skarżącej, tj. zaskarżenia działania lub bezczynności organu do sądu administracyjnego, spoczywa na organie administracji publicznej, który nie ma podstaw do oczekiwania wyjaśnień od sądu administracyjnego co do sposobu postępowania. Ponadto przekazanie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie wymagało od organu uprzedniego rozpoznania wniosku o jej udzielenie.
Jakkolwiek przyczyny powodujące nieprzekazanie skargi do sądu są nieistotne dla samego wymierzenia sankcji, to mogą mieć wpływ na wysokość przedmiotowej grzywny. Miarkując wysokość grzywny sąd powinien wziąć pod uwagę m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ tych obowiązków, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Grzywnę, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a., wymierza się do wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2021 r. (M.P. z 2021 r., poz. 199), przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2020 r. wyniosło 4512,41 zł, zatem górna granica grzywny, wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., wynosi 45.124,10 zł.
Miarkując wysokość grzywny wymierzonej organowi w niniejszej sprawie sąd miał na uwadze niedługi okres zwłoki w realizacji obowiązku wynikającego z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., fakt, że ostatecznie organ wykonał nałożony obowiązek i przesłał skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, a także argumentację przedstawioną we wniosku. W konsekwencji sąd uznał, że grzywna w kwocie 200 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku ustawowego i jednocześnie spełni pozostałe cele, dla których została ustanowiona, dyscyplinując organ na przyszłość.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a, orzekł, jak w pkt 1 sentencji.
O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone koszty w wysokości 100 zł składa się wpis od wniosku (100 zł).