Uzasadnienie
Pismem z 3 grudnia 2014 r. M. W. wniosła o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 6 sierpnia 2012 r. w przedmiocie wymeldowania, toczącej się przed tym Sądem pod sygn. akt III SA/Kr 574/14.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że na skutek postępowań toczących się przed krakowskimi sądami powszechnymi utraciła zaufanie do możliwości sprawiedliwego, bezstronnego rozpoznania sprawy przez sędziów sądów krakowskich, "wolnego od zamierzonych wad i dalszych ataków" na jej mienie i zdrowie. Zdaniem skarżącej ma ona prawo podejrzewać, że padła ofiarą "skoordynowanych z sądami poczynań biznesowych", co rozciąga się również na Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w którym pracują sędziowie uprzednio orzekający w sądzie powszechnym w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 19 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a. (dotyczących przypadków wyłączenia sędziego od orzekania w danej sprawie z mocy samej ustawy), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (art. 19 p.p.s.a.). Podkreślić należy, iż stosownie do treści art. 20 p.p.s.a., strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku zarzuty M. W. kwestionujące bezstronność sędziów WSA w Krakowie są oparte na niekorzystnym, w jej ocenie, przebiegu postępowań toczących się przed sądami powszechnymi, co doprowadziło do utraty przez nią zaufania do "sędziów sądów krakowskich".
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiarygodności w bezstronność sędziego wynikająca z obaw, w szczególności niesprecyzowanych, co do jego osoby. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, jak też orzekającego w danej jednostce organizacyjnej, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego.
Wobec powyższego wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji we wniosku (por. postanowienie NSA z 15 września 2008 r., sygn. akt II FZ 397/08, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 22 p.p.s.a. wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. Sędziowie objęci wnioskiem stanowiącym przedmiot niniejszej sprawy złożyli stosowne oświadczenia, z których wynika, że nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż skoro sędzia, którego wniosek dotyczy złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie. (por. postanowienie NSA z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt I OZ 664/12, postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 749/12, postanowienie NSA z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 864/10).
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie występują jakiekolwiek okoliczności mogące stanowić podstawę wyłączenia. M. W. nie wskazała na żadne dowody mogące uprawdopodobnić formułowane zarzuty, a tym samym uzasadnić wątpliwości co do bezstronności sędziów.
Z tych przyczyn wniosek nie może być uwzględniony i podlega oddaleniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.