Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił wniosek M. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Wnioskodawczyni złożyła w dniu maja 2015 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego formularza i dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że wnioskodawczyni że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dorosłą siostrzenicą, dla której była matką zastępczą. Obie zajmują bezumownie mieszkanie, stosunku do nich wydany został w wyrok eksmisyjny. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacowała na około 1500 zł ze swej renty po wypadku. Całość renty zaspakaja jej potrzeby życiowe. Nadmieniła, że trwa w niekończących się sporach sądowych i boryka się z zadłużeniem w związku z niepłaceniem czynszu za mieszkanie. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, przede wszystkim: niski dochód z renty, wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych oraz brak majątku i zadłużenie, uznano że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i siostrzenicy. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.