Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 czerwca 2013 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, A. K. wniósł o ukaranie Przedsiębiorstwa [...] w K. S.A. z siedzibą w K. grzywną za nie przekazanie temu Sądowi skargi na bezczynność wraz z aktami sprawy.
Uzasadniając wniosek wskazał, że przedmiotem ww. skargi była bezczynność organu w sprawie jego wniosku z dnia 8 listopada 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. Ponieważ informacja nie została mu udzielona w dniu 15 maja 2013 r. wniósł do organu skargę na bezczynność, a w dniu 7 czerwca 2013 r. uzyskał w Sądzie informację, że skarga nie została przez organ przekazana.
W odpowiedzi organ reprezentowany przez likwidatora wniósł o oddalenie wniosku wskazując, że skarżący może wnieść skargę dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a ponadto otrzymał on pismo, w którym zostało wyjaśnione dlaczego dane, których żąda nie zostały mu udostępnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). Z kolei stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
Z treści przytoczonego art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, iż wyłączną, materialnoprawną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie bądź, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, w terminie przewidzianym w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. Nr 112/01 poz. 1198), zgodnie z którym do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, które to uregulowanie stanowi lex specialis do art. 54 § 2 p.p.s.a.
Podkreślić należy, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne. Użycie przez ustawodawcę słowa "może" oznacza, iż Sąd wydając orzeczenie w tym przedmiocie powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków wynikających z cytowanego art. 21 pkt 1, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Ukaranie organu grzywną służy także zapobieganiu naruszenia prawa w przyszłości (por. postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r. I OZ 597/11 dostępny w internecie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie Przedsiębiorstwo [...] w K. S.A. z siedzibą w K. do dnia wydania niniejszego postanowienia nie wypełniło wskazanych obowiązków, gdyż wciąż nie przekazało oryginału skargi na bezczynność z dnia 11 maja 2013 r. Z prezentaty [...] znajdującej się na odpisie tej skargi wynika, że do organu wpłynęła ona w dniu 15 maja 2013 r., zatem organ winien przekazać ją wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi najpóźniej do dnia 31 maja 2013 r. (30 maja 2013 r. był dniem wolnym od pracy). Tymczasem jak wyżej wskazano organ do dziś swojego obowiązku nie wykonał.
W tym miejscu warto zauważyć, że z przyjętego przez ustawodawcę pośredniego trybu, tj. za pośrednictwem organu, składania skarg do sądu administracyjnego wynika, że organ ma obowiązek przekazania każdego pisma strony, którego adresatem jest sąd administracyjny. Natomiast w kompetencji organu nie leży rozpoznanie takiego pisma i samodzielne decydowanie o nadaniu lub odmowie nadania mu dalszego biegu. Dlatego też jeśli, tak jak w niniejszej sprawie, organ uznał, że skarga na bezczynność nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, to wraz z przekazaniem skargi do sądu, powinien w odpowiedzi na skargę przedstawić swoje stanowisko w tej kwestii, zaś ostateczną ocenę zarówno treści skargi, jak i swojego stanowiska pozostawić Sądowi.
Stosownie do postanowień art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Wymierzając dość niską grzywnę, w stosunku do jej maksymalnej możliwej wysokości, Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że nieprzekazanie skargi nie było wynikiem złej woli organu, bądź chęci uchylenia się od kontroli sądu administracyjnego, lecz wynikiem braku wiedzy, co do trybu postępowania w przypadku wpłynięcia skargi na bezczynność. Na wymiar grzywny miała także wpływ okoliczność, że organ znajduje się w stanie likwidacji i może mieć ograniczone środki finansowe. Należy jednak podkreślić, że art. 55 § 1 p.p.s.a. nie wyłącza możliwości wielokrotnego wymierzania grzywny, a więc jeżeli skarga na bezczynność nadal nie zostanie przekazana, to wnioskodawca będzie miał możliwość ponownego żądania wymierzenia grzywny. Wówczas zaś nie będzie można już przyjąć, że nieprzekazanie skargi nie jest wynikiem złej woli.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 i art. 64 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania, na który składa się wpis sądowy od wniosku w wysokości 100 zł.