Uzasadnienie
W ninijszej sprawie postępowanie sądowe zostało zawieszone w oparciu o art. art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 153 poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., gdyż skarżąca J. Z. złożyła również w innej sprawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2016r. znak. [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia J. Z. na pkt 1 postanowienia Burmistrza B. z 15 listopada 2016r. znak: [...], które to postępowanie się toczy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ([...] i gdzie przedmiotem sporu jest m.in. kwestia zaskarżenia również postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2016r. znak. [...] o odmowie wznowienia postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 listopada 2017r. sygn. I OSK 2339/17, po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej J. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 140/17 o odrzuceniu skargi J. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2016 r. sygn. akt [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, uchylił zaskarżone postanowienie WSA w Krakowie. W ocenie NSA sąd I instancji w swoim postanowieniu nieprawidłowo określił przedmiot zaskarżenia tj. iż było to postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 12 grudnia 2016 r., znak [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, gdyż w istocie zaskarżone w sprawie zostało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego znak [...] z 12 grudnia 2016 r., na mocy którego SKO utrzymało w mocy postanowienie dotyczące odmowy wznowienia postępowania.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, z uwagi na treść skargi, okoliczności sprawy oraz fakt, iż skarżąca działała bez profesjonalnego pełnomocnika, Sąd I instancji powinien był najpierw jednoznacznie wyjaśnić intencję skarżącej, tj. ustalić, które postanowienie uczyniła przedmiotem skargi. Powinien był zatem wezwać skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi, poprzez wyjaśnienie występujących w niej rozbieżności co do przedmiotu zaskarżenia. Skarżąca wskazała co prawda w petitum skargi, iż dotyczy ona postanowienia z dnia 12 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, jednakże z uzasadnienia skargi wynika, że w istocie domaga się ona wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego znak [...] o odmowie wznowienia postępowania, bowiem podnoszone w uzasadnieniu skargi przez skarżącą argumenty skupiają się na wykazaniu, iż wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza B. z dnia 6 czerwca 2006 r. jest konieczne i prawnie uzasadnione.
Powyższe spowodowało, iż bezprzedmiotowe stało się postępowanie w sprawie wniosku J. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2016r. znak. [...], gdyż ocena NSA wskazuje, że w zakresie tego postanowienia sprawa się nie zakończyła odrzuceniem skargi i obecnie toczy pod sygn. II SA/Kr 209/18. Nie ma zatem podstawy do przywracanie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2016r. znak. [...], skoro zostało ono zaskarżone przez J. Z. w wymaganym terminie.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w pkt 2 sentencji na podstawie art. art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.