Uzasadnienie
W dniu 8 sierpnia 2014 r. (data stempla pocztowego) Z. N., działając przez pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), wniosek o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] w związku z nieprzekazaniem skargi z dnia 26 czerwca 2014 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia jej odwołania z dnia 9 maja 2014 r. od decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia 24 kwietnia 2014 r., znak [...], o odmowie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu wnioskodawczyni podała, że w dniu 26 czerwca 2014 r. nadała w placówce pocztowej operatora publicznego przesyłkę zawierającą skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia jej odwołania z dnia 9 maja 2014 r. od decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia 24 kwietnia 2014 r., znak [...], o odmowie udostępnienia informacji publicznej.
Dalej wskazała, że skarga została doręczona organowi w dniu 27 lipca 2014 r. Dopiero w dniu 24 lipca 2014 r. organ dopełnił obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę.
W ocenie wnioskodawczyni praktyka nagminnego ignorowania obowiązku przekazywania skarg w terminie, o której świadczą liczne orzeczenia WSA w Krakowie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny, świadczy o lekceważącym stosunku organu do sądu i skarżących.
Ponadto wnioskodawczyni podniosła potrzebę rozważenia przez sąd, czy w okolicznościach sprawy nie zachodzą przesłanki podjęcia postanowienia sygnalizacyjnego w trybie art. 155 § 1 P.p.s.a.
W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jego oddalenie.
Organ przyznał, że skarga Z. N. z dnia 26 czerwca 2014 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia jej odwołania z dnia 9 maja 2014 r. od decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia 24 kwietnia 2014 r., znak [...], o odmowie udostępnienia informacji publicznej wpłynęła do organu w dniu 27 czerwca 2014 r., natomiast jej przekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nastąpiło w dniu 18 lipca 2014 r.
W ocenie organu, przekroczenie terminu wyrażonego w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej nie było znaczne, a przyczynił się do tego stopień skomplikowania sprawy, będącej przedmiotem rozstrzygania Kolegium. Organ musiał orzec przed przekazaniem odpowiedzi i akt postępowania sądowi, aby nie doszło do braku akt postępowania powodującego niemożność załatwienia sprawy i narażającego organ na kolejne skargi na bezczynność.
Ponadto, zdaniem SKO w [...], w sytuacji, gdy przekazanie sądowi skargi Z. N. nastąpiło blisko miesiąc przed doręczeniem organowi odpisu wniosku ww. skarżącej o wymierzenie grzywny, dyscyplinujący charakter grzywny nakazuje oddalenie wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny.
Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
W niniejszej sprawie – ze względu na przedmiot skargi, za której nieprzekazanie wnioskodawca żąda wymierzenia organowi grzywny – zastosowanie znajdzie przepis art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 782), zgodnie z którym do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Stosownie zaś do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie organ otrzymał skargę w dniu 27 czerwca 2014 r., a nie – jak omyłkowo wskazuje skarżąca – w dniu 27 lipca 2014 r.
Natomiast przesyłka zawierająca skargę i odpowiedź na nią została nadana przez organ w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 24 lipca 2014 r., a nie – jak bezpodstawnie twierdzi organ – w dniu 18 lipca 2014 r.
Na marginesie wskazać należy, że postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 r., sygn. akt II SAB/Kr 255/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zobowiązał organ do nadesłania oryginałów bądź potwierdzonych za zgodność kopii kompletnych akt administracyjnych dotyczących skargi Z. N. z dnia 26 czerwca 2014 r. pod rygorem nałożenia grzywny.
Końcowo, kompletne akta sprawy ze skargi na bezczynność SKO w [...] w przedmiocie rozpatrzenia jej odwołania z dnia 9 maja 2014 r. od decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia 24 kwietnia 2014 r. znak [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej znalazły się w Sądzie w dniu 12 sierpnia 2014 r.
Biorąc pod uwagę treść art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (t. jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 782), termin na przekazanie akt i odpowiedzi na skargę upływał w niniejszej sprawie w dniu 14 lipca 2014 r. Oznacza to, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] dopuściło się zwłoki w realizacji obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy, przy czym uznać należy, że obowiązek ten zrealizowany został przez wymieniony organ dopiero w dniu 12 sierpnia 2014 r. w momencie złożenia w Sądzie kompletu akt administracyjnych, a nie w dniu nadania przesyłki ze skargą i odpowiedzią na skargę (24 lipca 2014 r.). Zatem opóźnienie organu wyniosło 28 dni.
W ocenie Sądu, nie może stanowić usprawiedliwienia tak znacznej zwłoki w przekazaniu skargi fakt skomplikowania sprawy, niezrozumiałe jest także, dlaczego organ nie przesłał wraz ze skargą kompletu akt administracyjnych, skoro od dnia 27 czerwca 2014 r. wiedział o skardze na swą bezczynność, tylko zwracał się do organu I instancji, za pismem z dnia 6 sierpnia 2014 r., o niezwłoczne przesłanie całości akt sprawy w związku ze wzmiankowanym powyżej postanowieniem Sądu z dnia 30 lipca 2014 r., sygn. akt II SAB/Kr 255/14.
Powyższe okoliczności, wskazujące na niefrasobliwość organu w stosowaniu właściwych przepisów prawa dotyczących terminów poszczególnych czynności procesowych, przesądzają o zasadności wniosku o wymierzenie grzywny.
Przypomnieć w tym miejscu wypada utrwalony pogląd orzecznictwa i doktryny, że postępowaniami opartymi na przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej rządzi zasada szybkości postępowania, a dotyczące terminów przepisy art. 16 ust. 2 pkt 1 oraz art. 21 u.d.i.p. są regulacją szczególną w stosunku do norm wyrażonych w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przechodząc do kwestii grzywny, wskazać należy, że grzywna ta, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., ma charakter dyscyplinująco - restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (Naczelny Sądu Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06). Fakt następczego zrealizowania obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy, nawet przed datą wniesienia wniosku o wymierzenie grzywny, nie czyni grzywny bezpodstawną, a sprawy wszczętej z wniosku o jej wymierzenie – bezprzedmiotową.
Należy zaznaczyć, że użyty w art. 55 § 1 P.p.s.a. termin "może" oznacza, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę zasadności wymierzenia grzywny. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny sąd, powinien zatem wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczynę niedopełnienia obowiązku, jak również czas opóźnienia w przekazaniu skargi do sądu.
Ustalając wysokość wymierzonej organowi grzywny na kwotę 1.000 zł, Sąd wziął pod uwagę całokształt okoliczności niniejszej sprawy, w szczególności fakt przekazywania kompletu akt sprawy etapami oraz długość opóźnienia, ale także znaną mu z urzędu okoliczność notorycznego naruszania przez SKO w [...] obowiązku terminowego przekazywania skarg wraz z aktami w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej. Z powyższych przyczyn Sąd przyjął, że grzywna w wysokości 1.000 zł będzie adekwatna do stopnia zaniedbania organu w realizacji przewidzianego ustawą obowiązku.
Sąd stwierdził ponadto brak w rozpoznawanej sprawie "istotnych naruszeń prawa", o których mowa w art. 155 § 1 P.p.s.a. Jakkolwiek niedopełnienie przez organ obowiązku przekazania do sądu skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w terminie stanowi naruszenie przepisów wymienionych na wstępie, niemniej naruszeniu temu nie można przypisać cechy istotności, gdyż pomimo wskazanego bezsprzecznego opóźnienia, nie mającego jednak waloru istotnego, przedmiotowy obowiązek został jednak wykonany, tym bardziej, że na realizację tego obowiązku ma wpływ szereg czynników leżących poza gestią organu, jak np. sprawność innych podmiotów w nadsyłaniu posiadanej, a koniecznej do dołączenia do skargi dokumentacji. Nie oznacza to jednakże, że potrzeba podjęcia stosownego postanowienia sygnalizacyjnego nie zajdzie przyszłości, jeśli dyscyplinujące wskazówki Sądu co do terminów i sposobów procedowania, kierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], nie będą w dalszym ciągu odnosić skutku.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.
O kosztach Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. Na podstawie art. 205 P.p.s.a. zasądzono zwrot kosztów obejmujący wpis od wniosku.