Uzasadnienie
Pismem z 25 października 2023 r. S. G. (dalej: wnioskodawca) wniósł o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi z 29 grudnia 2022 r. przez Doradcę Restrukturyzacyjnego M. Ł.. Na podstawie zarządzenie sędziego z 4 stycznia 2024 r. wnioskodawca został poinformowany, że jego skarga z 29 grudnia 2022 r., przekazana w kopii przez Doradcę Restrukturyzacyjnego M. Ł. za pismem z 26 czerwca 2023 r. do akt sprawy II SO/Kr 4/23 (data wpływu do WSA 28 sierpnia 2023 r.) została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Kr 75/24. Sąd zwrócił się do skarżącego czy w związku z powyższym podtrzymuje wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi, czy też go cofa.
W odpowiedzi w piśmie z 5 kwietnia 2024 r. skarżący oświadczył, że cofa wniosek o wymierzenie grzywny i wskazał, żeby uiszczoną kwotę przekazać do sprawy II SAB/Kr 75/24 na poczet opłaty.
Na podstawie zarządzenia przewodniczącego wydziału z 9 kwietnia 2024 r. uiszczoną przez wnioskodawcę w kwocie 100 zł opłatę w sprawie II SO/Kr 26/23 zaliczono jako wpis od skargi w sprawie II SAB/Kr 75/24.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 64 § 3 do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że wnioskodawca skutecznie cofnął wniosek. Sąd nie dostrzegł bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie wniosku jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszego wniosku nie spowoduje obejścia przepisów prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 P.p.s.a. i 64 § 3 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.
Wobec zaliczenia uiszczonej w niniejszej sprawie opłaty na poczet wpisu w innej sprawie tego samego skarżącego, brak było podstaw faktycznych do zwrotu uiszczonego wpisu. Z kolei z uwagi na cofnięcie wniosku, brak było podstaw prawnych do zasądzenia kosztów postępowania.