Uzasadnienie
W. G. złożył na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "p.p.s.a.") wniosek o wymierzenie Staroście Tatrzańskiemu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
W uzasadnieniu wniosku wskazano na prawdopodobieństwo naruszenia przez Starostę Tatrzańskiego art. 54 § 2 p.p.s.a. z uwagi na brak otrzymania przez wnioskodawcę informacji o przesłaniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jego skargi na bezczynność Starosty Tatrzańskiego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Z pierwszej strony załączonego do wniosku pisma o tytule "Skarga na bezczynność organu administracji publicznej" wynika, że zostało ono złożone w dniu 4 stycznia 2023 r. na dzienniku podawczym organu.
Odpis wniosku o wymierzenie grzywny doręczono organowi 20 kwietnia 2023 r. (k.
- wraz z jednoczesnym wezwaniem do udzielenia odpowiedzi na wniosek w terminie 7 dni, jednakże odpowiedź na wniosek nie wpłynęła.
Do dnia wydania postanowienia nie wpłynęła do Sądu również skarga na bezczynność, której nieprzekazania niniejszy wniosek dotyczy.
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi do sądu, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Celem tego przepisu jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarga wpłynęła do organu w dniu 4 stycznia 2023 r. i w dalszym ciągu nie została przekazana Sądowi. Termin do jej przekazania upłynął 3 lutego 2023 r. Wobec tego wniosek należy uznać za uzasadniony.
Zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
9 lutego 2023 r. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłosił na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2022 r. wyniosło 6346,15 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 9 lutego 2023 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2022 r., M.P. z 2023 r. poz. 171).
Ustalając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, że skarga w dalszym ciągu nie została przekazana, a organ – mimo wezwania – nie udzielił nawet odpowiedzi na rozpoznawany obecnie wniosek.
W punkcie drugim sentencji postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 oraz art. 205 i art. 210 § 2 p.p.s.a. o kosztach postępowania sądowego obejmujących wpis od wniosku w wysokości 100 zł.