Uzasadnienie
Stosownie do przepisu art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego. Skarżąca w dniu 15 maja 2017 r. złożyła wniosek zatytułowany,,zażalenie’’ o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. Zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2017 r. skarżąca została zobowiązana do wypełnienia i odesłania wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 7 lipca 2017 r. wniosek w przedmiocie przyznania prawa pomocy osobie fizycznej został pozostawiony bez rozpoznania z uwagi na nadesłanie formularza wniosku po upływie przewidzianego dla tej czynności 7 dniowego terminu. W dniu 4 sierpnia 2017 r. skarżąca złożyła pismo, w którym zwróciła się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Tut. Sąd postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2017 r. przywrócił skarżącej termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 29 września 2017 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez osobiste podpisanie wniosku w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. Na mocy zarządzenia z dnia 30 października 2017 r. postanowiono pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżąca do tego terminu nie nadesłała podpisanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy dla osoby fizycznej, ani nie zrobiła tego osobiście. Dnia 16 listopada 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Dnia 12 lutego 2018 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia i podpisania wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Zarządzeniem z dnia 8 marca 2018 r. tut. Sąd zarządził pozostawić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego, tj. braku podpisania formularzu wniosku w terminie. Z uwagi na powyższe dnia 16 kwietnia 2018 r. wezwano skarżącą raz jeszcze do uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 100 zł. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. Odpis zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 4 maja 2018 r. Pomimo upływu terminu skarżąca nie wniosła opłaty, co zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skutkowało odrzuceniem wniosku.
Należy również zauważyć, iż zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. strona równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie skarżąca nie spełniła wymogu stawianego przez ten przepis, albowiem złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, bez jednoczesnego złożenia skargi. Zgodnie natomiast z treścią art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Zgłaszająca wniosek nie dokonania czynności (wniesienia skargi) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Biorąc powyższe pod uwagę wniosek podlegała odrzuceniu na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a.