Uzasadnienie
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 lutego 2017 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 779/16 przyznano A. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata i umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. A. K. wniósł na druku PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 3 sierpnia 2018 r. wyjaśnił, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w związku z zamiarem wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 779/16.
Zgodnie z art. 39 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Pełnomocnictwo adwokata wyznaczonego do reprezentowania wnioskodawcy w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 779/16 umocowuje pełnomocnika do prowadzenia sprawy ze skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 779/16, gdyż nie zostało ograniczone przez A. K. (por. postanowienie NSA z dnia 7 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 608/13 i z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt II OZ 837/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Zatem stosownie do unormowania art. 39 pkt 1 p.p.s.a. zakres umocowania adwokata wyznaczonego dla wnioskodawcy jako pełnomocnik w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 779/16 rozciąga się również na postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania sądowego w tej sprawie. Skoro więc wnioskodawca ma już zapewnioną pomoc prawną adwokata w sprawie wznowienia postępowania sądowego o sygn. akt II SA/Lu 779/18 zbędnym stało się rozpoznanie jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie, w którym prawo pomocy zostało już przyznane. Odnośnie zaś żądania wnioskodawcy zwolnienia od kosztów sądowych należy zauważyć, że na mocy unormowania art. 239 § 1 pkt 1 lit.a p.p.s.a. skarżący jest zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania sądowego przedmiotem którego była decyzja dotycząc zasiłku stałego.
Zatem również w przypadku żądania zwolnienia od kosztów sądowych zbędne jest dokonywanie oceny wpływu obciążenia wnioskodawcy kosztami sądowymi wznowienia postępowania sadowego na możliwość ponoszenia przez niego kosztów utrzymania koniecznego. Z tych powodów działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzono postępowanie o przyznanie A. K. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego postanowiono jak na wstępie.