Uzasadnienie
Z. W. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 12 listopada 2013 r. na bezczynność w sprawie wniosku z dnia 7 listopada 2012 r. dotyczącego usług opiekuńczych.
W odpowiedzi na wniosek organ zażądał jego oddalenia jako bezzasadnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy).
W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia organowi grzywny jest zatem niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie.
Z akt sprawy o sygnaturze II SAB/Lu 293/14 wynika, że Wójt Gminy nie przekazał tutejszemu sądowi akt administracyjnych sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność w sprawie wniosku z dnia 7 listopada 2012 r. dotyczącego usług opiekuńczych w trzydziestodniowym terminie liczonym od wniesienia skargi. Nie wykonał tym samym obowiązku z art. 54 § p.p.s.a.
Skarżący wniósł bowiem do organu przedmiotową skargę w dniu 15 listopada 2013 r., zaś przekazał ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę dopiero w dniu 11 lipca 2014 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu (k. 4 i 7 akt sprawy II SA/Lu 293/14).
Rozstrzygając w przedmiocie wysokości grzywny, sąd wziął pod uwagę – z jednej strony - okres przekroczenia ustawowego terminu, z drugiej zaś okoliczność, że organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek w sposób umożliwiający rozpoznanie sprawy.
Z tych względów sąd orzekł, jak sentencji.